Πάμε για τρέξιμο στην Πάρνηθα;

Η Πάρνηθα μας κάηκε πριν από 2 χρόνια και μαζί της ένας ακόμη ο τελευταίος και σημαντικότερος ίσως πνεύμονας οξυγόνου στο λεκανοπέδιο Αττικής. Η Πάρνηθα δεν κάηκε απλώς. Μαζί της πέθαναν εκατοντάδες είδη ζώων, ερπετών, πουλιών και το κυριότερο όλων, μαζί της πέθανε η λογική μας. Ακόμα δεν χωράει ο νους μου την αδιαφορία και την ανικανότητα τότε της κρατικής μηχανής. Η πυρκαγιά κάποια στιγμή έσβησε, τα αποκαΐδια έμειναν και τα καμένα δέντρα όμως κείτονται ακόμη εκεί σαν να μας θυμίζουν πως δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ το αγαπημένο μας βουνό. Γι αυτό πρέπει κα σφίγγουμε πότε-πότε την καρδιά μας και να ανεβαίνουμε στο βουνό. Πολλές δραστηριότητες διεξάγονται ακόμη εκεί όπως και τότε. Αγώνες τρεξίματος, αγώνες ποδηλάτου, πεζοπορίες και πολλά άλλα δρώμενα. Αύριο λοιπόν θα γίνει ο 26ος Γύρος Πάρνηθας ο οποίος διοργανώνεται από τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Αχαρνών . Ένας από τους πιο όμορφους αγώνες δρόμου που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο σε κάθε γωνιά της Πατρίδας μας. Να λοιπόν η ευκαιρία. Χρέος κάθε δρομέα είναι να παρευρεθεί, αν μη τι άλλο για να δείξουμε ότι έστω και καμένη δεν θα σβήσει ποτέ από την μνήμη μας και ότι ευχαριστούμε το βουνό για το οξυγόνο την χαρά και την διασκέδαση που μας πρόσφερε απλόχερα όλα αυτά τα χρόνια.

Ακολουθεί η προκήρυξη του αγώνα.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ

ΕΤΟΣ  ΙΔΡΥΣΕΩΣ: 1976

Μέλος των Ελληνικών Ομοσπονδιών:

ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ & ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗΣ — ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΑΣ — ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ — ΤΖΟΥΝΤΟ — ΣΚΑΚΙ

Αχαρνές 19-8-2009

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

“26ος Γύρος Πάρνηθας”

Ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Αχαρνών ανακοινώνει τη διοργάνωση του 26ου ΓΥΡΟΥ ΠΑΡΝΗΘΑΣ για την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009.

Ο αγώνας συνδιοργανώνεται με το Δήμο Αχαρνών για 26η συνεχή χρονιά και σκοπεύει στη διάδοση των αθλημάτων βουνού, την ανάπτυξη του μαζικού αθλητισμού, τη σύσφιξη των σχέσεων των νέων ανθρώπων και στο να δώσει την ευκαιρία σε πολύ κόσμο να βρεθεί για μια ακόμη φορά στο αγαπημένο του βουνό.

Ο 26ος ΓΥΡΟΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ περιλαμβάνει 2 διαδρομές. Τη μεγάλη των 16 χλμ. για τους ενήλικες (άνδρες και γυναίκες) και τη μικρή των 4 χλμ. για τα παιδιά (αγόρια και κορίτσια κάτω των 16 ετών).

Η εκκίνηση για το μεγάλο γύρο θα δοθεί στις 10.00΄ ακριβώς και των παιδιών στις 10.15΄. Στη διαδρομή των 16 χλμ. θα υπάρχουν 3 σημεία παροχής νερού και μέριμνα αντιμετώπισης εκτάκτων περιστατικών.

Αφετηρία και τερματισμός του αγώνα θα είναι ο χώρος μπροστά στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας και η απονομή των βραβείων θα γίνει στις 13.00΄ στον ίδιο χώρο. Σε όλους τους δρομείς θα δοθούν αναμνηστικά μετάλλια και διπλώματα ενώ για τους πρώτους των 15 κατηγοριών (κατά φύλλο και ηλικία) έχουν αθλοθετηθεί κύπελλα!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Για όσους δεν διαθέτουν ΙΧ όχημα, υπάρχει το λεωφορείο της γραμμής 714 από πλατεία Βάθη και ώρες αναχώρησης 6.40΄, 8.00΄ π.μ. και επιστροφής από Πάρνηθα 4.00΄, 5.10΄ μ.μ.

Πληροφορίες στα τηλέφωνα:

2102461528, 2102404100

Advertisements

Καλή και αργή μάσηση.

Μάσα καλά, για περίπου 12 φορές, την κάθε σου μπουκιά. Αυτό θα σε βοηθήσει να προλάβεις την αύξηση του σωματικού σου βάρους και την παχυσαρκία καθώς έτσι δίνεις στο στομάχι σου τον χρόνο να αντιληφθεί ότι είναι γεμάτο, δεδομένου ότι η διαδικασία ενεργοποίησης του μηχανισμού του κορεσμού είναι σχετικά αργή.

Φωτογραφίες από την Κωνσταντινούπολη

Το τρέξιμο μου έσωσε τη ζωή.

Η δημοσιογράφος της «Ουάσιγκτον Ποστ» περιγράφει πως κέρδισε τη μάχη με την κατάθλιψη.

Από την παιδική μου ηλικία πάλευα να ξεπεράσω την κατάθλιψη που μου κατέστρεφε τη ζωή. Όταν η ψυχοθεραπεία και τα φάρμακα απέτυχαν να με βοηθήσουν, στράφηκα σε άλλους δρόμους. Το τρέξιμο μου έσωσε τη ζωή.

Όταν τερμάτισα στον μαραθώνιο της Βοστώνης σκέφτηκα ότι αυτή ήταν η μεγαλύτερη νίκη μου. Όμως συνειδητοποίησα ότι ο πιο σημαντικός αγώνας της ζωής μου ήταν η χρόνια κατάθλιψη. Και με τον τερματισμό μου έδειξα ότι την κερδίζω και αυτήν. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά πότε άρχισαν να ελέγχουν την καθημερινότητά μου οι ζοφερές σκέψεις. Θυμάμαι όμως, όταν ήμουν 6 ετών, να κλαίω διαρκώς.

Δεν κοιμόμουν τα βράδια και όταν τα κατάφερνα είχα εφιάλτες. Σταμάτησα να τρώω και αισθανόμουν διαρκώς ότι κάτι επρόκειτο να συμβεί, είτε στους γονείς μου είτε σε μένα. Με ταλαιπωρούσαν έντονοι πονοκέφαλοι και άρχισα να κάνω παρανοϊκές σκέψεις και να παθαίνω κρίσεις πανικού. Όλοι ήθελαν να με βοηθήσουν αλλά δεν ήξεραν πώς, γιατί ήταν τα μέσα της δεκαετίας του ΄70 και η ιατρική κοινότητα δεν πίστευε ότι ήταν δυνατόν τα μικρά παιδιά να πάσχουν από κατάθλιψη. Τα πράγματα χειροτέρεψαν στην εφηβεία μου οπότε και άρχισα να σκέφτομαι την αυτοκτονία.

Η μητέρα μου παρενέβη και με οδήγησε στην ψυχοθεραπεία, την οποία επειδή δεν απέδωσε ακολούθησε φαρμακευτική αγωγή και πλήθος άλλων θεραπειών που συχνά είχαν έντονες παρενέργειες. Και μετά ανακάλυψα το τρέξιμο. Το τρέξιμο και τους μακρινούς περιπάτους, για να είμαι ακριβής.

Μια ημέρα, κατά την οποία αισθανόμουν πολύ πιεσμένη, έφυγα από το σπίτι μου και άρχισα να περπατώ προς ένα κοντινό βουνό. Εκείνη την πρώτη μέρα περπάτησα πολύ και όταν γύρισα ήμουν ενθουσιασμένη για τα μονοπάτια που είχα ανακαλύψει. Η μητέρα μου περίεργη για το πόσο είχα περπατήσει με έβαλε στο αυτοκίνητο και διαπιστώσαμε ότι είχα κάνει 45 χιλιόμετρα- που έκαναν πολύ περισσότερο καλό στην ψυχική μου υγεία απ΄ ό,τι όλες οι θεραπείες και τα φάρμακα.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά περπατούσα ώρες και ώρες, σχεδόν κάθε μέρα. Όποτε είχα ελεύθερο χρόνο περπατούσα, όλο το Σαββατοκύριακο, καλύπτοντας πολλά χιλιόμετρα κάθε φορά και ακόμα περισσότερα το καλοκαίρι. Συχνά έπαιρνα ένα σακίδιο και κοιμόμουν τα βράδια έξω. Στην αρχή η μητέρα μου ανησύχησε κυρίως επειδή επέμενα να είμαι μόνη. Όμως η εντυπωσιακή αλλαγή στη διάθεσή μου την καθησύχασε. Έκτοτε όποτε έχω σταματήσει την άσκηση τα συμπτώματα της κατάθλιψης επανεμφανίζονται έντονα, γι΄ αυτό και πλέον προσπαθώ πάντα να ακολουθώ έναν τρόπο ζωής που μου επιτρέπει τους μεγάλους περιπάτους ή το τρέξιμο.

Πλέον όποτε αισθάνομαι άσχημα, βγαίνω έξω και τρέχω.

Συνήθως η διάθεσή μου βελτιώνεται μόλις βγω από την πόρτα, εν μέρει πιστεύω, επειδή παίρνω την ευθύνη να κάνω κάτι. Όσο πιο γρήγορα τρέχω τόσο πιο γρήγορα φτιάχνει η διάθεσή μου. Και όταν καλύπτω μεγάλες αποστάσεις, οι σκέψεις μου δεν γίνονται απλά θετικές αλλά και δημιουργικές.

Βελτιώνει την ψυχική υγεία

ΥΠΑΡΧΟΥΝ πολλές ιατρικές έρευνες που επιβεβαιώνουν ότι το τρέξιμο βελτιώνει την ψυχική υγεία. Παρ΄ ότι τα οφέλη είναι διαφορετικά σε κάθε άτομο, είναι γενικά αποδεκτό ότι η άσκηση είναι εξίσου βοηθητική στο ξεπέρασμα της ήπιας κατάθλιψης όσο τα φάρμακα και η ψυχοθεραπεία. Δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα γιατί ακριβώς συμβαίνει αυτό. Πολλοί πιστεύουν πως η άσκηση έχει νευροχημικές επιπτώσεις στον εγκέφαλο που μιμούνται τις επιδράσεις των αντικαταθλιπτικών. Όμως, ενώ τα φάρμακα αυτά τονώνουν μερικούς επιλεγμένους νευροδιαβιβαστές που βελτιώνουν τη διάθεση, οι έρευνες δείχνουν ότι η άθληση τονώνει περισσότερους, μεταξύ των οποίων τη σεροτονίνη, την ντοπαμίνη, την ενδορφίνη και την επινεφρίνη που παίζουν κρίσιμο ρόλο στην κατάθλιψη. Η άσκηση περιορίζει επίσης τα επίπεδα της κορτιζόλης, που είναι η ορμόνη του στρες. Έρευνα του 2006 που δημοσιεύτηκε στην Επιθεώρηση Ψυχιατρικής και Νευροεπιστήμης ανέφερε ότι η κατάθλιψη συνδέεται με μείωση στη νευρογένεση, τη διαδικασία σύνθεσης νέων νευρώνων στον εγκέφαλο και ότι η άσκηση που όπως είναι γνωστό προωθεί την ανάπτυξη νέων νευρώνων στον εγκέφαλο, είναι αποτελεσματική γι΄ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι τα θεραπευτικά οφέλη αυξάνονται με την ένταση της άσκησης. «Με 20 έως 30 λεπτά έντονης άθλησης έχουμε 5-6 ώρες επίδρασης, δηλαδή περιορισμό του άγχους, του θυμού, της κούρασης και άλλων αρνητικών συναισθημάτων», λέει ο κλινικός ψυχολόγος Κιθ Γιόνσγκαρντ.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2009, στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ

Γιώργος Νταλάρας, Παντελής Θαλασσινός, Μπάμπης Στόκας

Απόψε στην γειτονιά μας, στο θέατρο ΠΕΤΡΑΣ, Ο Γιώργος Νταλάρας, ο Παντελής Θαλασσινός και ο Μπάμπης Στόκας, δίνουν μια συναυλία στην οποία συμμετέχει και η Ασπασία Στρατηγού μια νέα και πολύ καλή λαϊκή φωνή. Δεν είναι όμως μόνο μια καλλιτεχνική συνάντηση. Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για να καλύψουν άμεσες και επείγουσες ανάγκες των προσφύγων στην Ελλάδα και κυρίως σε ευάλωτες ομάδες όπως οι γυναίκες και τα παιδιά. Αυτό θα γίνει σε συνεργία και κάτω από την επίβλεψη του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες, το οποίο έχει δράση 20 ετών στην Ελλάδα. Η συναυλία στο Θέατρο Πέτρας εντάσσεται στο Διεθνές Φεστιβάλ Πέτρας 2009, και τελεί υπό την αιγίδα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Να μια καλή πρόταση για έξοδο με ιερό σκοπό.

Η Μεσογειακή Διατροφή και ο Σύγχρονος Έλληνας

Οι Έλληνες απομακρύνονται χρόνο με το χρόνο από τη μεσογειακή διατροφή. Είναι πλέον γνωστό πως η μεσογειακή παραδοσιακή δίαιτα, αποτελεί έναν πρότυπο διατροφής που προάγει πάνω από όλα την υγεία εκείνου που την ακολουθεί.

Παραδοσιακές τροφές όπως τα όσπρια, τα φρούτα, τα λαχανικά, η ελιές και η χρήση ελαιόλαδου, τα άγρια χόρτα των βουνών μας, το ψάρι των θαλασσών μας, οι ακατέργαστοι ξηροί καρποί, αλλά και άλλα τρόφιμα όπως είναι η φάβα, το  παραδοσιακό παστέλι, οι χωριάτικες πίτες αποτελούσαν για εκατοντάδες χρόνια τη βάση της διατροφής των Ελλήνων αλλά και πολλών άλλων μεσογειακών λαών. Με τον όρο «παραδοσιακές» αποκαλούνται οι τροφές που χαρακτηρίζουν κάθε τόπο και καλλιεργούνταν σ αυτά τα μέρη πριν και λίγο μετά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το χρονικό όριο αυτό έχει τεθεί γιατί λίγο μετά από τον πόλεμο άρχισαν να αναμιγνύονται τα διατροφικά ήθη και οι παραδόσεις και επομένως άρχισε σιγά αλλά σταθερά να χάνεται η εντοπιότητα  και η μοναδικότητα των τροφών. Οι παραδοσιακές τροφές είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά συστατικά όπως είναι οι βιταμίνες, τα φλαβονοειδή, τα καροτενοειδή, κλπ που εκατοντάδες  σύγχρονες μελέτες και επιστημονικές εργασίες έχουν δείξει ότι είτε από μόνα τους, αλλά κυρίως συνεργικά δρουν ευεργετικά στην υγεία μας.

Παρ’ όλα αυτά όμως οι σύγχρονοι Νεοέλληνες τα τελευταία έτη παρουσιάζουν μια συνεχώς αυξανόμενη τάση να εγκαταλείπουν αυτόν το ευεργετικό μοντέλο διατροφής και να υιοθετούν Δυτικόφερτες διατροφικές συμπεριφορές που στηρίζονται στο εύκολο και γρήγορο φαγητό.

Στη δεκαετία του 60 που αυτή η μορφή παγκοσμιοποίησης δεν είχε επηρεάσει σημαντικά την διατροφή μας, το προσδόκιμο επιβίωσης ενός μεσήλικα Έλληνα ήταν κατά τέσσερα χρόνια μεγαλύτερο από ότι αυτό του κατοίκου της Ιαπωνίας. Σήμερα όμως όχι μόνο η Ιαπωνία μας έχει ξεπεράσει, αλλά βρίσκεται πια στην κορυφή της λίστας των μακροβιότερων λαών του κόσμου, σε αντίθεση με την χώρα μας που υποχωρεί συνεχώς σε αυτή την λίστα, χάνοντας χρόνο με το χρόνο και από μία θέση. Αυτό φυσικά οφείλεται σε μεγάλο βαθμό κυρίως στο γεγονός ότι οι Ιάπωνες φρόντισαν να διατηρήσουν σε σημαντικό βαθμό την ακεραιότητα τω διατροφικών τους παραδόσεων, ενώ στην χώρα μας συνέβη ακριβώς το αντίθετο.

Χωρίς τη διατροφική μας ταυτότητα γινόμαστε έρμαιο των ξενόφερτων διατροφικών συνηθειών. Το ουσιαστικότερο και μεγαλύτερο όμως πρόβλημα εντοπίζεται στα παιδιά μας, που σήμερα πολλά από αυτά μεγαλώνουν χωρίς να έχουν δοκιμάσει και φυσικά απολαύσει τη γεύση των μεσογειακών τροφών. Θέλω τελειώνοντας να καταλήξω στην ανάγκη ευαισθητοποίησης που πρέπει να επιδείξουμε ώστε να επαναφέρουμε έναν τρόπο διατροφής, που απορρέει από τα δώρα της φύσης της πατρίδας μας αλλά και της τύχης να ζούμε στη λεκάνη της Μεσογείου που δεν πρέπει με τίποτα να απεμπολήσουμε, αν φυσικά θέλουμε να δώσουμε υγεία και χρόνια στην υπόλοιπη ζωή μας.

Τα Άγρια Πουλιά – Βασίλης Σκουλάς

Αρέσει σε %d bloggers: