Άσκηση και ασθενείς με στεφανιαία νόσο

Η άσκηση βοηθάει πάρα πολύ τους ασθενείς με στεφανιαία νόσο και δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να αποτρέπεται, αρκεί φυσικά οι πάσχοντες να μην το παρακάνουν. Πρέπει φυσικά να συμβουλεύονται πάντοτε τον προσωπικό τους ιατρό (τον καρδιολόγο τους) για την διάρκεια και την ένταση της.

Τα ευεργετικά αποτελέσματα της άσκησης στη στεφανιαία νόσο  συνοψίζονται ως εξής:

  • Δρα ουσιαστικά στην δευτερογενή πρόληψη, στην αποφυγή δηλαδή υποτροπής της νόσου
  • Επαυξάνει επομένως  το χρόνο επιβίωσης του πάσχοντος
  • Συμβάλει στην γρήγορη επιστροφή στην εργασία
  • Βελτιώνει τη φυσική κατάσταση
  • Παρέχει περαιτέρω προστασία σε άτομα με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου (σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση κ.λ.π.)
  • Βελτιώνει την ολική χοληστερίνη και ανεβάζει την HDL δηλαδή την «καλή»
  • Επιφέρει τάχιστη μείωση των επιπέδων των τριγλυκεριδίων η οποία διατηρείται επί 48 περίπου ώρες. Αν όμως ο πάσχον συνεχίζει να ασκείται περίπου  3 με 4 φορές την εβδομάδα, τότε εξακολουθεί να διατηρεί τα τριγλυκερίδια του σε χαμηλά επίπεδα
  • Βάσει των παραπάνω ( θετική επίδραση σε χοληστερίνη και τριγλυκερίδια), συμβάλει στη μείωση του ρυθμού της αύξησης των αθηρωματικών πλακών και μειώνει επίσης το μέγεθος τους
  • Μειώνει την αρτηριακή πίεση
  • Μειώνει (ιδιαίτερα με παράλληλη δίαιτα) το σωματικό βάρος
  • Επιδρά θετικά στην ψυχική υγεία του ασθενούς

Επίσης επιπλέον όπως λένε οι καρδιολόγοι, η άσκηση:

  • Έχει θετική επίδραση στους παράγοντες πήξεως
  • Μειώνει αισθητά τις αρρυθμίες
  • Έχει θετική επίδραση στην ανάπτυξη της παράπλευρης κυκλοφορίας
  • Περιορίζει τη συχνότητα της σταθερής στηθάγχης
  • Εμφανίζεται η στηθάγχη σε υψηλότερο επίπεδο  και όχι στα επίπεδα κόπωσης που εμφανιζόταν προ της σωματικής άσκησης

Τα σημαντικά οφέλη της άσκησης είναι ένας ανεξάρτητος παράγοντας. Η υγεία του ασθενούς που ασκείται βελτιώνεται σημαντικά, έστω και αν παρά την άσκηση δεν έχει χάσει βάρος ή αν παρά τις οδηγίες του γιατρού του συνεχίζει να καπνίζει.  Αυτονόητο όμως είναι ότι η συστηματική, σχεδόν καθημερινή  άσκηση θα είναι πιο αποτελεσματική εάν ο ασθενής διακόψει οριστικά το κάπνισμα και χάσει τα περιττά του κιλά.

Η Μάχη του Μαραθώνος

Εφέτος, 2010 μ.Χ., συμπληρώνονται δύο και ημίσεια χιλιετίες από τη Μάχη του Μαραθώνος (Σεπτέμβριος 490 π.Χ.). Η μεγάλη αυτή επέτειος αξίζει να τιμηθεί με νηφάλιο αναλογισμό της ένδοξης αυτής μάχης. Ενδειξη της ανέσπερης φήμης της ανά την οικουμένη αποτελεί και η εκπομπή του ραδιοφωνικού σταθμού της Μόσχας τον Νοέμβριο 1940: Οι Ελληνες στην Πίνδο έγραψαν νέον Μαραθώνα.

Για τη νίκη των Αθηναίων στον Μαραθώνα συνέβαλαν: η ομοψυχία του αθηναϊκού λαού προς υπεράσπιση της ελευθερίας του, με υπερνίκηση των πολιτικών αντιθέσεων μεταξύ των πολιτών· η ευψυχία και η σωματική αλκή των Αθηναίων μαχητών, ασκημένων στον αθλητισμό από την εφηβεία των και ο βαρύς οπλισμός των και τα τρία πολύ ενισχυτικά στον αγχέμαχο αγώνα· το άριστο σύστημα επιστρατεύσεως των Αθηναίων και συνθέσεως των στρατιωτικών μονάδων, βασισμένο στην Κλεισθένεια θέσπιση των δέκα «φυλών», ο πρόσφατος συγκλονισμός και φρονηματισμός των από τη θεατρική παράσταση του έργου του Φρυνίχου «Μιλήτου Αλωσις»· και προπάντων η εύστοχη στρατηγική του αρχιστρατήγου, κατά συναίνεση των άλλων στρατηγών, Μιλτιάδου.

Στη συνείδηση των συγχρόνων της Μάχης του Μαραθώνος Ελλήνων υπήρξαν οι Αθηναίοι πρόμαχοι της Ελλάδος, όπως τονίσθηκε στο νικητήριο επίγραμμα του Σιμωνίδου «Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι Μαραθώνι…». Στη συνείδηση των ίδιων των Αθηναίων μαχητών, η συμμετοχή στην κρίσιμη εκείνη μάχη ίσχυε ως το ύπατο επίτευγμα του βίου των, όπως υποδηλώνει το επιτύμβιο επίγραμμα του μεγαλεπήβολου Αισχύλου «…αλκήν δ’ ευδόκιμον Μαραθώνιον άλσος αν είποι…». Μετά δεκατρείς δεκαετίες και πλέον ο Πλάτων επισήμανε την και πανευρωπαϊκά σωστική αξία της Μάχης του Μαραθώνος· καθώς χαρακτηρίζει την πολεμική δράση των Περσών ως προγραμματισμένη όχι μόνον εναντίον των Ελλήνων, αλλά εναντίον και του συνόλου σχεδόν των κατοίκων της Ευρώπης: «ότε η Περσών επίθεσις τοις Ελλησιν, ίσως δε σχεδόν άπασιν της την Ευρώπην οικούσιν, εγίγνετο» (Νόμοι 698 b 2-4).

Κατά Πλάτωνα ήδη, λοιπόν, αλλά και από τη σημερινή σκοπιά της Ιστορίας, η Μάχη του Μαραθώνος αξίζει να θεωρηθεί κρίσιμη για τη σωτηρία της ελευθερίας όχι μόνο των Ελλήνων, αλλά και των άλλων, συνολικά σχεδόν, λαών της Ευρώπης· έστω και αν επακολούθησαν, μετά δέκα χρόνια, η ναυμαχία της Σαλαμίνας και η Μάχη των Πλαταιών, με κρίσιμη και αυτές συμβολή στη διάσωση της ελευθερίας των Ελλήνων και των άλλων Ευρωπαίων, καθώς προϋπόθεση γι’ αυτές υπήρξε ο υψηλός φρονηματισμός των Ελλήνων από τη μάχη του Μαραθώνος, πηγή εξάλλου της υψηλοφροσύνης ιδιαίτερα των Αθηναίων, υποκινητικής των προς την οικουμενικής ακτινοβολίας πνευματική μεγαλουργία, την αναγωγική των Αθηνών σε «παιδευτήριον της Ελλάδος» και όχι μόνο αυτής.

Του Κ.Ι. Δεσποτόπουλου (Ο Κ.Ι. Δεσποτόπουλος είναι Ακαδημαϊκός).

ΠΗΓΗ: H KAΘHMEPINH

Αρέσει σε %d bloggers: