Το τελευταίο post του Ταγματάρχη

Ο Ταγματάρχης του Αμερικανικού στρατού Άντριου Όλμστεντ, 38 ετών παρακαλώ, είχε ένα blog στο Ίντερνετ καλή ώρα όπως και εμείς από τον Αύγουστο του 2002. Είχε την διαίσθηση ότι θα σκοτωθεί και είχε ζητήσει από έναν φίλο να δημοσιεύσει στο blog του την τελευταία δημοσίευση του, σαν ένα είδος διαθήκης το οποίο είχε συντάξει πριν από έξι μήνες. Σκοτώθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 2008 στη Σααντίγια, 150 χιλιόμετρα Βορειοανατολικά της Βαγδάτης. Ήταν παντρεμένος και ήταν ο 3.904ος Αμερικάνος στρατιώτης που έχασε την ζωή του στο Ιράκ. Επειδή δεν ήταν και το πρώτο θύμα αυτού του άδικου πολέμου, η είδηση του θανάτου του θα είχε περάσει απαρατήρητη. Το Blog του όμως, http://www.andrewolmsted.com/, το οποίο ενημέρωνε συχνά χωρίς φυσικά την άδεια της υπηρεσίας του, είχε ξαφνικά μέσα σε 2 μέρες 200.000 επισκέψεις.

Γράφει λοιπόν στην αρχή της μεταθανάτιας επιστολής του, βασιζόμενος και σε μία ρήση του Πλάτωνα.

« Μόνον οι νεκροί έχουν δει το τέλος του πολέμου. Ζητώ να μη χρησιμοποιηθεί ο θάνατός μου για πολιτικούς σκοπούς. Πήγα στο Ιράκ για τους δικούς μου λόγους. Αν πιστεύετε πως οι Αμερικανοί θα πρέπει να παραμείνουν στο Ιράκ, μην πείτε πως ο θάνατός μου απαιτεί να διατηρήσουμε την παρουσία μας εκεί. Αν πιστεύετε πως πρέπει να αποσυρθούν αύριο κιόλας, μη με φέρετε ως παράδειγμα και μην πείτε ότι η ζωή μου χάθηκε λόγω της αποστολής στο Ιράκ. Είναι γεγονός πως πολλοί στην Αμερική έχουν ξεχάσει ότι ο πόλεμος συνάδει με τον πόνο και τον θάνατο. Η απόφαση να πάμε σε πόλεμο, η οποία αντιμετωπίζεται από τους περισσότερους από εμάς ως ακαδημαϊκό ζήτημα, έχει τεράστιες συνέπειες για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Ήμουν ένοχος όπως και άλλοι, επειδή υποτίμησα αυτές τις συνέπειες, κάνοντας απλές πρόχειρες σκέψεις περί πολέμου και ειρήνης. Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσω τις συνέπειες των επιλογών μου. Ποιος είπε ότι η ζωή δεν έχει αίσθηση του χιούμορ; Είναι σίγουρο πως ο μέσος Αμερικανός δεν θα είχε υποστηρίξει αυτό τον πόλεμο στο Ιράκ, αν είχε αντιληφθεί το κόστος του. Είμαι πολύ κυνικός για να πιστέψω ότι οι συζητήσεις για τον επόμενο πόλεμο θα είναι λιγότερο δηλητηριώδεις και παθιασμένες, ίσως όμως την επόμενη φορά περισσότεροι άνθρωποι αντιληφθούν το μέγεθος του τιμήματος. Η ζωή είναι μικρή, έτσι δεν είναι; Αρχίζουμε να την συνηθίζουμε και ξαφνικά τελειώνει. Όπως όλοι οι bloggers, έτσι και εγώ, έχω ένα τεράστιο Εγώ και δεν θα μπορούσα να υποφέρω την ιδέα ότι δεν θα έγραφα εγώ την τελευταία λέξη του τέλους μου. Είμαι ήδη νεκρός και αυτό είναι πολύ ηλίθιο τουλάχιστον για μένα και την οικογένειά μου ».

Advertisements

1 σχόλιο

  1. 20/01/2008 στις 3:39 μμ

    […] δημοσίευσε από την ιστοσελίδα μου το post μου με τίτλο << Το τελευταίο post του Ταγματάρχη >>. Η αναδημοσίευση […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: