H Άρβη.

Σήμερα θα πούμε για την Άρβη ένα όμορφο και γραφικό παραθαλάσσιο χωριό που βρίσκεται μάλιστα πολύ κοντά στον τόπο καταγωγής μου. Η Άρβη, η νύφη του Λιβυκού Πελάγους, απέχει περίπου 85 χιλιόμετρα από την πόλη του Ηρακλείου. Είναι ένας τόπος θα έλεγα ευλογημένος από τον θεό μιας και τον προίκισε να προσφέρει τους καρπούς του ασταμάτητα. Ζέστη κάνει χειμώνα-καλοκαίρι, τα χελιδόνια είναι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής και τον τόπο θα τον χαρακτήριζα άνετα σαν το βασίλειο της απανεμιάς μιας και φυσάει πολύ σπάνια. Πάνω από την Άρβη δεσπόζει το βουνό που είναι χωρισμένο στην μέση λες και το έκοψε τέλεια μια ανύπαρχτη οντότητα, σχηματίζοντας το φαράγγι της Άρβης, ένα γεωλογικό φαινόμενο απίθανης ομορφιάς.

Στην πλαγιά του βουνού και δίπλα από το φαράγγι, καρφωμένη πάνω στο βράχο, είναι η ιστορική μονή του Αγίου Αντωνίου, αιώνιο ησυχαστήριο. Οι Δημοτικές και οι άλλες τοπικές αρχές, όπως και οι σύλλογοι που έχουν δημιουργήσει οι μόνιμοι κάτοικοι του οικισμού, καταβάλλουν τελευταία μεγάλες προσπάθειες ώστε ο τόπος να ξανακερδίσει τον χαμένο Έλληνα και ξένο επισκέπτη. Στη δεκαετία του 60, η Άρβη χωρίς υπερβολή εθεωρείτο από πολλούς ότι υπήρξε ο πρόδρομος του τουρισμού στα χωριά της νότιας Κρήτης. Σήμερα δίνει σκληρά το δικό της καθημερινό αγώνα ώστε να γίνει και πάλι ο γνωστός πανέμορφος γραφικός οικισμός της εποχής εκείνης.

Οι άνθρωποι της, αγρότες κυρίως, είναι ταυτισμένοι με την εργασία και την προκοπή. Η περιοχή παράγει την μπανάνα αυτό το υπέροχο τροπικό φρούτο. Το φυτό της μπανάνας λένε οι παλαιότεροι έφερε από τους Αγίους Τόπους πριν από 70 – 75 χρόνια καλόγερος της μονής του Αγίου Αντωνίου. Κατά άλλους έφερε τα φυτώρια από την Αίγυπτο, πάντως όπως και να έχει, το κλίμα της περιοχής αποδείχτηκε κατάλληλο για την καλλιέργεια και την παραγωγή της μπανάνας. Η μπανάνα στην πορεία του χρόνου συνέβαλλε στα μέγιστα στην αλλαγή της ζωής των κατοίκων. Η εισαγωγή μπανάνας πριν 10 περίπου χρόνια, δημιούργησε αρχικά προβλήματα στην ντόπια παραγωγή αλλά στη συνέχεια ο καταναλωτής μπόρεσε να ξεχωρίσει την μπανάνα της Άρβης, αφού είναι πιο εύγεστη και κυρίως χωρίς συντηρητικά και φθάνει στον καταναλωτή σε λίγες μέρες. Στην συνέχεια την δεκαετία του 60 ήρθε και η καλλιέργεια των πρώιμων κηπευτικών και αργότερα η κατασκευή των θερμοκηπίων να καταστήσουν την Άρβη πόλο έλξης με αποτέλεσμα να αυξηθεί απότομα ο πληθυσμός του χωριού, αφού πολλοί κάτοικοι από τα γύρω χωριά τα εγκατέλειψαν προκειμένου να αναζητήσουν στο <<νέο παράδεισο>> μια νέα ζωή.

Παντού σ όλα τα χωράφια, μες την καρδιά του χειμώνα θα δεις καλλιέργειες πρώιμων κηπευτικών, ντομάτας, αγγουριού, πιπεριάς, μπανάνας, γαρύφαλλων, κι ότι άλλο φανταστείς. Τα ντόπια χέρια δεν αρκούσαν και έτσι εδώ και 15 χρόνια το χωριό έχει γεμίσει από οικονομικούς μετανάστες από πολλές χώρες που παλεύουν κι αυτοί να βγάλουν το ψωμί τους.

Μεγάλο πρόβλημα για την περιοχή είναι το άθλιο οδικό δίκτυο που καθιστά δύσκολες τις μετακινήσεις των κατοίκων, των επισκεπτών και τη μεταφορά των παραγομένων προϊόντων. Πριν 2 χρόνια λειτούργησε και το αλιευτικό καταφύγιο του οποίου η κατασκευή ήταν σωτήρια για τον οικισμό και έδωσε στη Άρβη νέα λάμψη και αίγλη. Θυμάμαι από μικρό παιδί ότι στην σημερινή θέση του καταφυγίου για πολλά χρόνια υπήρχε το ναυάγιο του <<Ταΰγετου>> του πλοίου που ανεφοδίαζε την περιοχή και έτυχε να βουλιάξει στην Άρβη την ημέρα του Αγίου Αντωνίου το έτος 1933.

Σήμερα για όποιο θέλει να την επισκεφτεί, υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες και η υποδομή αφού διαθέτει πολυτελές ξενοδοχείο, πολλά ενοικιαζόμενα δωμάτια, πολλά καταστήματα και φυσικά ταβέρνες πάνω στο κύμα για να γευτεί το υπέροχο ψάρι του Λιβυκού Πελάγους.

Η Άρβη όμως δεν έχει μόνο σύγχρονη ιστορία. Είναι τόπος και με αρχαιοελληνικό ενδιαφέρον. Σας μεταφέρω κάποια στοιχεία που πήρα από τις Εκδόσεις Καίρατος και συγκεκριμένα από την ιστοσελίδα τους

www.kairatos.com.gr/myweb/arx.poleiskritisag.tri.-ampelos.htm

και από το βιβλίο << ΟΙ 147 ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΚΡΗΤΗΣ >>.

Αναφέρει λοιπόν:

Άλβα . Πιθανώς στην Άρβη Βιάννου.

<< Η Αλβα είναι πόλη της Ιταλίας την οποία έκτισαν οι Λατίνοι του Λαυινίου………………………… Υπάρχει και πόλη Άλβη στην Κρήτη, το Εθνικό Αλβαίος όπως Θηβαίος >> (Στ. Βυζ.)

Άλβη. Πιθανώς στον παραθαλάσσιο οικισμό της κοινότητας Αμιρά, επαρχίας Βιάννου νομού Ηρακλείου.

Στο χώρο υπήρχε αρχαίος οικισμός, όπως πιστοποιούν διάφορα ευρήματα στην περιοχή, που το όνομά του πιθανόν να ήταν Άρβη. Στις αρχές του 19ου αιώνα οι χωρικοί βρήκαν κοντά στη θάλασσα μια σαρκοφάγο από λευκό μάρμαρο, με ανάγλυφες παραστάσεις από όλες τις πλευρές, που παρίσταναν πομπή του Διονύσου, με τον Άμπελο πάνω στο άρμα, που το συνόδευε πλήθος ανθρώπων, ελέφαντες, πάνθηρες κ.λ.π. Ο Pashley, που πέρασε από εκεί το 1834 μάζεψε τα κομμάτια, τα συγκόλλησε και συμπλήρωσε τη σαρκοφάγο τόσο τέλεια ώστε να φαίνεται πώς βγήκε από το εργαστήρι γλύπτη, όπως λεει ο ίδιος. Μετέφερε τη σαρκοφάγο στην Αγγλία και βρίσκεται τώρα στο Fitz-Wiliam Museum. Ο Ξανθουδίδης αναφέρει, ότι η θέση κατοικούνταν από την προϊστορική εποχή. Βρέθηκαν αγγεία λίθινα, και πήλινα Μινωικής εποχής. Την ελληνική περίοδο λατρεύονταν εκεί ο Άρβιος Ζευς. Ο Στ. Βυζάντιος αναφέρει: Υπάρχει και στην Κρήτη Άρβιον όρος όπου τιμάται ο Άρβιος Ζεύς. Άρβιος λέγεται και ο κατοικών το όρος. Το Άρβιον όρος ήταν το σημερινό ύψωμα Βίγλα. Επομένως το ιερό του Διός ενδέχεται να ήταν στους πρόποδες του υψώματος, όπου η μονή του Αγίου Αντωνίου σήμερα. Όλα αυτά βεβαιώνουν ότι εκεί υπήρχε σπουδαία αρχαία πόλη, κυρίως την Ελληνορωμαϊκή περίοδο, που το όνομά της πιθανότατα ήταν Άρβις.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: