Sören Kruse

«Πριν το διαβήτη το τρέξιμο ήταν απλώς το πάθος μου. Μετά τη διάγνωση, έγινε η προσωπική μου σταυροφορία για να αλλάξω τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος αντιλαμβάνεται το διαβήτη»

Ο Σόρεν Κρούσε Λιλιόρε, είναι Δανός μαραθωνοδρόμος που συμμετέχει για πρώτη φορά στον Κλασσικό Μαραθώνιο της Αθήνας. Μόλις συμπλήρωσε τα τριάντα και ήδη έχει πετύχει τον στόχο του, να συμπληρώσει 30 μαραθώνιους πριν τα γενέθλιά του. Πόσο δύσκολο είναι να τρέχεις όμως, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις και το διαβήτη;

Σε ηλικία 22 ετών και ενώ ήταν φοιτητής στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης στο τμήμα βιολογίας κάποια παράξενα συμπτώματα, πολυφαγία, πολυδιψία και πολυουρία τον οδήγησαν στο γιατρό. Στο άκουσμα της είδησης, ότι πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, ένοιωσε με μιας να σβήνουν τα όνειρά του. Μια μεγάλη λίστα από πολλά μη και άλλα τόσα πρέπει τον ζάλισαν. Όμως όσο συμβιβαζόταν με την ιδέα άρχισε να σκέφτεται ότι ο διαβήτης δεν θα βάλει φρένο στη ζωή του. Δεν θα διέκοπτε με τίποτα το αγαπημένο του σπορ, το τρέξιμο. Ούτε ο ίδιος ο γιατρός του πιστεύει σήμερα πως έχει συμμετάσχει σε 31 μαραθώνιους ταξιδεύοντας από τη Νότια Αφρική έως το Σινικό Τείχος της Κίνας.

Οκτώ χρόνια μετά καταρρίπτει το ένα προσωπικό ρεκόρ μετά το άλλο. Μόνο φέτος για να πετύχει τον στόχο του, 30 μαραθώνιους πριν τα 30, έτρεξε σε 10 μαραθώνιους σε διάστημα μόλις 9 μηνών. Συμμετείχε σε δύο από τους πιο σκληρούς και επίπονους μαραθώνιους τον Marathon de Sables και τον Olympus Marathon. Στον πρώτο διήνυσε 205 χιλιόμετρα, μέσα στην έρημο του Μαρόκο, σε διάστημα επτά ημερών φορτωμένος από την έναρξη μέχρι και τη λήξη τα απαραίτητα μαζί του. Έναν βαρύ σάκο που είχε τις ινσουλίνες του, τον μετρητή σακχάρου, και φυσικά την ενέργεια του, ισοτονικά ποτά και μπάρες δημητριακών. Στο δεύτερο διήνυσε 47 χιλιόμετρα σε επτά ώρες και πέντε λεπτά. Είχε ξεκινήσει από το υψόμετρο των μόλις 3 μέτρων για να ανέβει στα 2700 μέτρα που βρίσκεται και ο οροπέδιο των Μουσών. Όταν τερμάτισε η ανάσα του ήταν κομμένη. Τα πόδια του είχαν πρηστεί και έκαιγαν από την κούραση, αλλά η ικανοποίηση που ένιωθε ήταν μεγάλη: για μία ακόμη φορά είχε κατάφερε τρέχοντας να νικήσει τον διαβήτη!

Όταν τρέχει ο Σόρεν κάνει συνεχείς μετρήσεις σακχάρου , ελέγχοντας έτσι την κατάσταση της υγείας του- την ένεση ινσουλίνης μακράς διαρκείας την είχε κάνει το πρωί πριν ξεκινήσει τον αγώνα. Πλέον, όπως ο ίδιος τονίζει, γνωρίζει τόσο καλά τον οργανισμό και τις αντιδράσεις του, ώστε έχει γίνει ο γιατρός του εαυτού του. «Αντιλαμβάνομαι τα όρια του σώματός μου και γνωρίζω τις επιδόσεις μου κάτω από πίεση. Δεν έχω όμως τη διάθεση να ρισκάρω την υγεία μου. Όταν διαπιστώνω τα πρώτα σημάδια ζαλάδας και κόπωσης παίρνω τα μέτρα μου, αφού γνωρίζω πως κάτι δεν πάει καλά». Σπεύδει να προσθέσει πως ποτέ έως σήμερα δεν αντιμετώπισε πρόβλημα υγείας ενόσω έτρεχε.

Το γεγονός ότι θα τρέξει την κλασσική διαδρομή, τον γεμίζει χαρά και ικανοποίηση και υπόσχεται ότι θα καταφέρει να πετύχει χρόνο αντίστοιχο με το προσωπικό του ρεκόρ 2 ώρες 58 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα που πραγματοποίησε πέρυσι στο μαραθώνιο του Βερολίνου.

Τον ενοχλεί που ο κόσμος δεν μιλάει ανοικτά για το πρόβλημα του διαβήτη και παροτρύνει κάθε διαβητικό να ασχοληθεί με ένα σπορ που ούτως ή άλλως θα τον βοηθήσει να περιορίσει τις επιπλοκές της ασθένειας. Εδώ κάνει μια σημείωση, «ο διαβήτης από μόνος του δεν είναι ασθένεια, ασθένεια τον κάνουν οι πολλές επιπλοκές» και συμπληρώνει «το οποιοδήποτε πρόβλημα είναι λογικό ότι μας φοβίζει, μόνο αν το αντιμετωπίσουμε με την ψυχή μας μπορούμε να ξεπεράσουμε και την λογική».

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009

Πριν από λίγες μέρες είχα την χαρά να επισκεφτώ την Κρήτη. Μέσα σε όλα τα ωραία που έζησα εκεί, είχα την τύχη να συναντήσω δυο φίλους μου δασολόγους στο επάγγελμα. Τον Γιάννη τον Κατωγιαννάκη από την Κρήτη και τον Στέλιο τον Καραπουρναρίδη τον Πόντιο από την Κοζάνη ο οποίος όμως τρέφει τόση αγάπη για την Κρήτη που δίκαια έχει ανακηρυχθεί Επίτιμος Δημότης Αγίου Βασιλείου. Ένα βράδυ που πίναμε την ρακή μας που μόλις είχε βγει από το καζάνι, μου πρότειναν την άλλη μέρα να περάσουμε το φαράγγι της Σαρακίνας. Τι πιο καλλίτερη ιδέα. Εξ άλλου τα μονοπάτια και ότι άλλο χρειάστηκε για να γίνει προσπελάσιμο από τον κόσμο το είχε κατασκευάσει ο ίδιος ο συνοδός μου ο Γιάννης Κατωγιαννάκης. Που θα ξανάβρισκα καλλίτερη ευκαιρία. Βρίσκεται στα δυτικά της Ιεράπετρας και σε απόσταση 20 χιλιομέτρων απ αυτήν, κοντά στο παραδοσιακό χωριό Μύθοι. Λέγεται φαράγγι της Σαρακίνας ή του Σαραντάπηχου όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι. Κατά τους μύθους ο Σαραντάπηχος ήταν γίγαντας και γιος του Δία. Περνώντας από το βουνό έσκυψε για να πιει νερό από το ποτάμι και η μακριά γενειάδα του έσχιζε το βουνό στα δύο και δημιουργήθηκε το φαράγγι. Το φαράγγι απαιτεί περίπου μια ώρα χρόνο και είναι πολύ όμορφο. Με απόκρημνες και απότομες πλευρές με μεγάλη πανίδα και χλωρίδα. Αν έχεις και την τύχη να κατεβάζει νερό, εκεί γύρω στο μεσημεράκι που ο ήλιος βρίσκεται πάνω ακριβώς από το φαράγγι, γίνεται ένα απίστευτο παιχνίδι χρωμάτων και αντανακλάσεων μεταξύ νερού και ήλιου.

Είναι ένα μικρό παιδάκι μόλις πέντε ετών. Η δύναμη του όμως τον κάνει να είναι το πιο δυνατό παιδί του κόσμου στην ηλικία του. Πρόκειται για τον Ρουμάνο πιτσιρικά Giuliano Stroe, ο οποίος εντυπωσιάζει τους πάντες με τη δύναμη και την ελαστικότητα του. Βέβαια αυτό που προβληματίζει είναι, αν είναι σωστό ένα παιδί της ηλικίας του να υφίσταται τόση σκληρή προπόνηση. Παρ όλα αυτά θαυμάστε τον…

Ο ακτινογραφικός έλεγχος στον αναπτυσσόμενο σκελετό. Πόσο αξιόπιστος είναι;

Το βιβλίο αυτό του φίλου μου και συναθλητή μου στο τρέξιμο κ.Νίκου Μαρκέα, Χειρουργού Ορθοπεδικού δεν απευθύνεται μόνο στον Γιατρό και στον κάθε Επιστήμονα στον χώρο της υγείας αλλά και σε κάθε σκεφτόμενο άνθρωπο που ενδιαφέρεται πραγματικά να εμβαθύνει τις γνώσεις του στην Ιατρική Επιστήμη. Στις σελίδες του υπέροχου αυτού βιβλίου, σχολιάζονται ενδιαφέροντα, δύσκολα και αμφιλεγόμενα περιστατικά, δίνονται συγκεκριμένα παραδείγματα, παρουσιάζεται ένας μεγάλος αριθμός ακτινογραφιών και άλλων εικόνων και δίδονται πρακτικές και εφαρμόσιμες λύσεις. Η υπέροχη γλώσσα που χρησιμοποιεί σε όλα τα κείμενα του, η βαθιά επιστημονική του σκέψη, είναι τα ισχυρά όπλα και αυτού του έργου του Συγγραφέα. Το βιβλίο αξίζει να μελετηθεί σε βάθος και να τύχει εμπορικής αξίας παρόμοιας με της σπουδαίας συγγραφικής του αξίας.

Ο Συγγραφέας φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει μετεκπαιδευτεί παράλληλα στην Μικροχειρουργική και στην Παιδοορθοπεδική τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Μεγάλη Βρετανία. Από το 1989 φέρει τον τίτλο του Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το Επιστημονικό του έργο είναι τεράστιο, με πολλές διαλέξεις, με ανακοινώσεις σε Ιατρικά Συνέδρια και με δεκάδες δημοσιεύσεις σε έγκυρα Επιστημονικά περιοδικά Ελληνικά και Διεθνή. Σήμερα είναι Αναπληρωτής Διευθυντής και εργάζεται στην Β΄ Ορθοπεδική Κλινική του Νοσοκομείου Παίδων Π. και Α. Κυριακού με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του. Πέρα της Φιλάθλου Ιδιότητας του, ο ίδιος είναι Δρομέας Μεγάλων Αποστάσεων από αρκετά χρόνια. Έχει λάβει μέρος σε εκατοντάδες αγώνες και έχει τερματίσει πολλούς Μαραθώνιους Δρόμους.

Πρόσφατες μελέτες επιβεβαιώνουν ότι ο κληρονομικός παράγοντας έχει μεγάλη βαρύτητα στην αιτιολογία της Παιδικής και Εφηβικής Παχυσαρκίας και συμμετέχει κατά 30-50%. Εάν ο ένας γονέας είναι παχύσαρκος το παιδί έχει 50% πιθανότητες να γίνει παχύσαρκο, ενώ εάν και οι δύο γονείς είναι παχύσαρκοι το ποσοστό προσεγγίζει το 80%. Τα παιδιά των παχύσαρκων γονέων έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες γιατί εκτός του γενετικού παράγοντα, έχουν αποδεχθεί τις ίδιες διατροφικές συνήθειες και τον ίδιο τρόπο ζωής με τους γονείς τους.

Σήμερα στην επιστημονική κοινότητα επικρατεί η άποψη ότι αυτό που κληρονομείται είναι μια τάση για την παχυσαρκία, η οποία θα εκδηλωθεί μόνο εάν υπάρχει το ανάλογο οικογενές περιβάλλον (π.χ. κακή διατροφή, μειωμένη σωματική δραστηριότητα κλπ). Οι περιπτώσεις όμως της πραγματικής  κληρονομικής παχυσαρκίας, στην οποία ευθύνονται κάποια γονίδια είναι σπάνιες.

Ο Γιώργος Πάνος είναι ερασιτέχνης μαραθωνοδρόμος. Είναι ένας από τους Μαραθωνοδρόμους της χώρας μας, αν και το είδος αυτό του δρομέα στην Ελλάδα είναι σχετικά μικρό. Δεν είναι όμως μόνο Μαραθωνοδρόμος αφού έχει ήδη στο ενεργητικό του και αρκετούς Υπερμαραθωνίους. Αν και άρχισε σχετικά αργά το τρέξιμο, όπου τρέχουμε μαζί είναι πάντα ένας από τους πρώτους τερματίσαντες. Όποιο αγώνα και να φέρω τώρα στο μυαλό μου δεν θυμάμαι ποτέ να τα πήγε μέτρια. Και βέβαια μη μας διαφεύγει ότι είναι ένας εξελίξιμος δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Αυτό όμως που έχει πάνω του και τον κάνει να ξεχωρίζει είναι η ταπεινότητα του, το ήθος του και το ακέραιο του χαρακτήρα του. Παιδί από καθαρό χρυσάφι. Έχει και τη Μαρία την μεγάλη του Αγάπη. Όταν τον πρωτογνώρισα ήταν η φίλη του. Τώρα είναι η γυναίκα του και μητέρα του πρώτου τους παιδιού. Της κορούλας τους. Γράφει γλαφυρά ο φίλος μου ο Γιώργος μέσα από το προσωπικό του blog ο Τρεχαλάκης << Τα μωρά σίγουρα δε συνοδεύονται από φυλλάδιο οδηγιών έτσι πάντα υπάρχει κάτι που διαφεύγει από όποιο βιβλίο σχετικό και να πιάσεις στα χέρια σου. Και πάντα μαθαίνουμε κάτι νέο. Προσωπικά πιστεύω ότι αν υπάρχει θεός σίγουρα είναι γυναίκα. Έχω τα δικά μου επιχειρήματα γι αυτό, μου τα επιβεβαίωσε και μου τα ενίσχυσε η εμπειρία που έζησα μέσα στην αίθουσα τοκετών 7 ολόκληρες ώρες μέχρι να βγει το πλασματάκι δίνοντας τέλος σε αγωνίες και άσχημες σκέψεις των τελευταίων ωρών. Μια μεγάλη περιπέτεια με αίσιο τέλος. ‘Aγγιξα τη κόρη μου πριν ακόμα κοπεί ο λώρος ….. ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟ. Η στάση της Μαρίας σε αυτά που πέρασε, η μαγκιά που έβγαλε, η υπομονή, η δύναμη που έκρυβε μέσα της . Δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσω στα όρια μου ποτέ και να μην μου έρθουν στο νου αυτές οι στιγμές δίνοντας μου κουράγια να συνεχίσω, να ξεπεράσω ενδεχομένως τον εαυτό μου >>.

Πήρατε νομίζω μια μικρή γεύση από το Γιώργο. Γι αυτό δεν είναι τυχαίο ότι όταν μεγάλα έντυπα κάνουν αφιερώματα στον Μαραθώνιο δρόμο και στους αθλητές του αγώνα συχνά αναφέρονται στον Γιώργο. Έτσι λοιπόν πριν λίγες μέρες η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ σε παρόμοιο αφιέρωμα αναφέρθηκε στον Γιώργο και στις δρομικές εμπειρίες του. Σας μεταφέρω την περιγραφή του και του εύχομαι από βάθους καρδιάς να χαίρεται την κορούλα του και το Μαράκι του. Όσο για σένα να σου ευχηθώ πολλά και καλά χιλιόμετρα και να ξέρεις Τρεχαλάκη ότι είμαι περήφανος που αισθάνομαι φίλος σου.

Το δικό μου νενικήκαμεν

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2009

Έχω τρέξει τον μαραθώνιο της Αθήνας τέσσερις φορές. Η πρώτη ήταν το 2004, έχοντας μόλις λίγους μήνες πριν ξεκινήσει το συστηματικό τρέξιμο στο πάρκο, με στόχο σε εκείνον τον αγώνα τον τερματισμό. Ακόμα άγνωστος ο μαραθώνιος σαν απόσταση και σαν αγώνας, τον αντιμετώπιζα με δέος, με επιφύλαξη, αλλά και σεβασμό. Με εφόδιο συμβουλές από πιο έμπειρους δρομείς που τρέχουμε μαζί τα απογεύματα και ένα ζευγάρι άσχετα αθλητικά παπούτσια, κατάφερα τον μεγάλο για μένα τότε στόχο σε 3 ώρες και 19 λεπτά. Συγκίνηση. Κι εκείνο το τρέμουλο στο σαγόνι απο τα συναισθήματα που σε κάνουν να δακρύζεις… Ένιωθα σπουδαίος. Είχα κάνει κάτι που οι περισσότεροι απο όσους γνώριζα τότε, δεν θα το κάνουν ποτέ στη ζωή τους -κάτι που ένα χρόνο πρίν και για μένα θα ήταν ακατόρθωτο.

2005: Έχοντας αποκτήσει εμπειρία και γνώσεις πάνω στα του τρεξίματος ανεβαίνει ο πύχης περά απο τον τερματισμό που είναι πάντα ο βασικός στόχος. Ήθελα να τρέξω σε κάτω απο 3 ώρες. Τελικά έκανα 2:52 και σχεδόν 50 δευτερόλεπτα και κάτι ακόμα. Η κοπέλα μου τότε (γυναίκα μου σήμερα) έχει τρέξει στο 10αρι και είναι εκεί και με περιμένει. Μαζί με τη μητέρα μου. Είμαι και πάλι στο στάδιο. Σημαντικό.

2006: Αυτή τη χρονιά στον Μαραθώνα στη γραμμή επάνω είμαι μαζί με τη Μαρία, το κορίτσι μου. Ένα φιλί στη πιστολιά και χωρίσαμε. Εκείνη στόχο τον τερματισμό. Εγώ  ήθελα να βγεί κάτω απο 2:50. Παρόλο που είχε αλλάξει κατα πολύ η προπόνηση και οι συνήθειες μου, η βελτίωση ήταν μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Πάλι 2:52 και κάτι ψιλά. Σκέφτηκα, «μέχρι εδώ είσαι.  Δεν το έχεις για πιο κάτω». Όπως το σκεφτόμουν και για πολύ καιρό ακόμα. Όμως ήμουν και πάλι στο στάδιο. Κι εκείνη τη χρονιά ήμουν και αθλητής και θεατής που περίμενε τον άνθρωπο του να τερματίσει. Ήρθε η Μαρία πετυχαίνοντας τον τερματισμό της. Η κούραση του αγώνα λίγων ωρών νωρίτερα έδωσε τη θέση της στην ενέργεια να φωνάζω και να την χειροκροτώ. Ο πρώτος της μαραθώνιος. Και η συγκίνηση μου μεγαλύτερη από τότε, της δικής μου πρώτης φοράς.

2007: Ατομικό  ρεκόρ. Πλέον γνωρίζω τι σημαίνει μαραθώνιος. Προετοιμασία και αφοσίωση στην προπόνηση. Αλλά είμαι σίγουρος οτι δεν είναι  εύκολο το κάτω απο 2:50. Με τη Μαρία και πάλι μαζί στην αφετηρία. Πιστολιά εκκίνησης, φιλί, ραντεβού στο στάδιο ο καθένας στον ρυθμό του. Τον μισό αγώνα τον τρέχω με τον φίλο μου τον Γρηγόρη που με βοήθησε πολύ μέχρι να με αφήσει να συνεχίσω μόνος. Λίγο πριν το στάδιο συναντιέμαι με τον Βλάση. Είμαστε κουρασμένοι και οι δύο. Στη προσπάθεια να εμψυχώσει ο ένας τον άλλο πιανόμαστε απο το χέρι και μπαίνουμε μαζί στο στάδιο. Δύο ώρες, 46 λεπτά και κάτι δευτερόλεπτα. Αγκαλιά, χειροκροτήματα. Άλλη μια φορά συγκίνηση. Άλλη μια φορά στο στάδιο. Περιμένω τη Μαρία να τερματίσει. Την αγκαλιάζω, τη φιλάω, κάποιος μας τραβάει φωτογραφία. Λίγες μέρες μετά την βλέπουμε ολοσέλιδη σε μια απο αυτές τις αθηναϊκές  εβδομαδιαίες εφημερίδες που διανέμονται δωρεάν.

2009: Πρώτος στόχος ο τερματισμός. Φέτος έχω έναν ιδιαίτερο λόγο να είμαι στο στάδιο. Αυτές τις μέρες «έρχεται» η κόρη μου. Η σκέψη της και μόνο μου δίνει κουράγιο για όλα. Την περιμένουμε απο μέρα σε μέρα! Η Μαρία δεν θα τρέξει φέτος λόγω της εγκυμοσύνης, αλλά θέλουμε πολύ να έχει καλό καιρό εκείνη τη μέρα και να μπορεί να είναι εκεί με το μωρό μας στις κερκίδες όταν θα τερματίζω.

Να την πάρω αγκαλιά μετά τον αγώνα να της πω πολλά… Να της πω ευχαριστώ που είσαι εδώ… Ευχαριστώ για όλα…Τι θα μου μείνει αξέχαστο. Ο φίλος μου ο Αχιλλέας στο ύψος των Αμπελοκήπων. Κάθε χρόνο ο φίλος μου αυτός με περιμένει μόνος του, να μου φωνάξει «μπράβο αγόρι μου!» Ο Αχιλλέας έχει ζήσει απο κοντά την αλλαγή που έφερε επάνω μου τρέξιμο, αφήνοντας πίσω μου κακές συνήθειες και συναναστροφές που απέκτησα οταν άφησα για πρώτη φορά τον αθλητισμό. Ξέρει πόσο σημαντικό είναι για μένα το να τρέχω. Ένας άνθρωπος, περιμένει κυριακάτικα στον δρόμο μόνο για τη στιγμή που θα περάσω απο μπροστά του για να επιστρέψει μετά σπίτι του και να τον πάρω τηλέφωνο μόλις τερματίσω. Πρόπερσι είχε ψιλόβροχο και ήταν τελείως μόνος του κρατόντας  την ομπρέλα του, στο ίδιο σημείο να μου φωνάξει «μπράβο Γιωργάρα είσαι ο πιο γελαστός». Η εικόνα του με την ομπρέλα να με περιμένει χωρίς να με έχει δει ακόμα μου έρχεται συχνά και σε άλλους αγώνες που προσπαθώ να αντλήσω από κάπου κουράγιο. «Κοίτα με είμαι και φέτος εδώ, κοίτα με είμαι πολύ  χαρούμενος, είμαι καλά». Αυτό είναι το δικό μου νενικήκαμεν. Αυτό είναι για μένα ο τερματισμός μου στο Καλλιμάρμαρο.

* Ο Γιώργος Πάνος είναι ερασιτέχνης μαραθωνοδρόμος. Ρεκόρ στην απόσταση είναι οι 2 ώρες και 46 λεπτά, επίδοση που πέτυχε στην Αθήνα το 2007.

Αγαπητό PC- Solutions.

Πέρσι, έκανα αναβάθμιση από το Αρραβωνιαστικός 5.0 στο Σύζυγος 1.0 και παρατήρησα πως το καινούριο πρόγραμμα άρχισε να κάνει αναπάντεχες αλλαγές στα λογιστικά φύλλα, περιορισμένη πρόσβαση στις εφαρμογές λουλουδιών και χρυσαφικών που παλιότερα, στην έκδοση Αρραβωνιαστικός 5.0, δούλευαν απρόσκοπτα.

Επίσης, το Σύζυγος 1.0 απεγκατέστησε πολλά άλλα πολύτιμα προγράμματα όπως το Ρομαντικός Περίπατος 9.9 και εγκατέστησε ανεπιθύμητα Popups, όπως τα Champions League 5.0 και Κυριακή στα Γήπεδα 8.0.

Το Διάλογος 1.3 δεν τρέχει πια ενώ το Καθαριότητα 2.6 προκαλεί κολλήματα και κατάρρευση του συστήματος.

Προσπάθησα να τρέξω το Μουρμούρα 5.3 GOLD edition… αλλά εις μάτην.

Μια απελπισμένη γυναίκα.

AΠΑΝΤΗΣΗ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ:

Αγαπητή “Απελπισμένη γυναίκα.

Έχε υπ’ όψιν πως το Αρραβωνιαστικός 5.0 είναι ψυχαγωγικό πακέτο ενώ το

Σύζυγος 1.0 είναι λειτουργικό σύστημα, με απαιτήσεις από τον χρήστη.

Προσπάθησε να δώσεις την εντολή C:Nomiza_pws_me_agapouses.exe και εγκατέστησε το Δάκρυα 6.2 σε original έκδοση.

Λογικά, το Σύζυγος 1.Ο θα εκκινήσει αυτόματα τις εφαρμογές Ενοχή 3.0 και Λουλούδια 7.0 σε random λειτουργία.

ΠΡΟΣΟΧΗ

* Υπερβολική χρήση του παραπάνω προγράμματος μπορεί να προκαλέσει την κλήση των screen saver Κατσούφικη Μουγκαμάρα 2.5 και Μπύρα 6.1 (Το Μπύρα 6.1 ίσως προκαλέσει την αναπαραγωγή WAV αρχείων τύπου “Δυνατό ροχαλητό”, που καταργούνται μόνο με επανεκκίνηση).

* Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να γίνει εγκατάσταση του Πεθερά 1.0 και μην σκεφτείτε καν να τρέξετε τα βοηθητικά αρχεία Εραστής 2005 BETA και Γκόμενος 3.8 unregisterd (δεν είναι συμβατά με το Σύζυγος 1.0 και μπορεί να προκαλέσουν κατάρρευση του συστήματος και πλήρης καταστροφή του λειτουργικού).

Συνοψίζοντας, το Σύζυγος 1.0 είναι ένα εξαιρετικό πρόγραμμα, αν και με περιορισμένη μνήμη που χρειάζεται κάποιο διάστημα για να εμπεδώσει μερικές καινούριες εφαρμογές.

Σκεφτείτε σοβαρά την απόκτηση συνοδευτικών προγραμμάτων που θα βελτιώσουν την απόδοση του σημαντικά. Συστήνουμε το Ζεστό Φαΐ 3.0 με autoupdate, Καυτά Εσώρουχα 5.3 και το Δημιουργικά Τρομερής Κορμάρας 10.1 με την επιλογή “εκτέλεση κατά την εκκίνηση”

Η Μονή σήμερα δυστυχώς είναι εγκαταλελειμμένη. Βρίσκεται στην έξοδο του φαραγγιού της Άρβης και είναι πιθανών χτισμένη στη θέση του άλλοτε ιερού του Άρβιου Δία. Η Άρβη για όποιο δεν το γνωρίζει είναι ένα όμορφο παραλιακό χωριό που ανήκει στον Δήμο Βιάννου. Οι παλαιότεροι μας έλεγαν ότι η Μονή ιδρύθηκε το 1880 από ένα μοναχό τον Αρτέμιο. Η Μονή κατά το παρελθόν γνώρισε στιγμές μεγάλης δόξας και σύμφωνα με μαρτυρίες των κατοίκων των γύρω χωριών (Αγίου Βασιλείου, Αμιρά, Πεύκου, Κεφαλοβρυσίου κλπ), ήταν από τα πιο ξακουστές της περιοχής.

Η Πάρνηθα μας κάηκε πριν από 2 χρόνια και μαζί της ένας ακόμη ο τελευταίος και σημαντικότερος ίσως πνεύμονας οξυγόνου στο λεκανοπέδιο Αττικής. Η Πάρνηθα δεν κάηκε απλώς. Μαζί της πέθαναν εκατοντάδες είδη ζώων, ερπετών, πουλιών και το κυριότερο όλων, μαζί της πέθανε η λογική μας. Ακόμα δεν χωράει ο νους μου την αδιαφορία και την ανικανότητα τότε της κρατικής μηχανής. Η πυρκαγιά κάποια στιγμή έσβησε, τα αποκαΐδια έμειναν και τα καμένα δέντρα όμως κείτονται ακόμη εκεί σαν να μας θυμίζουν πως δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ το αγαπημένο μας βουνό. Γι αυτό πρέπει κα σφίγγουμε πότε-πότε την καρδιά μας και να ανεβαίνουμε στο βουνό. Πολλές δραστηριότητες διεξάγονται ακόμη εκεί όπως και τότε. Αγώνες τρεξίματος, αγώνες ποδηλάτου, πεζοπορίες και πολλά άλλα δρώμενα. Αύριο λοιπόν θα γίνει ο 26ος Γύρος Πάρνηθας ο οποίος διοργανώνεται από τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Αχαρνών . Ένας από τους πιο όμορφους αγώνες δρόμου που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο σε κάθε γωνιά της Πατρίδας μας. Να λοιπόν η ευκαιρία. Χρέος κάθε δρομέα είναι να παρευρεθεί, αν μη τι άλλο για να δείξουμε ότι έστω και καμένη δεν θα σβήσει ποτέ από την μνήμη μας και ότι ευχαριστούμε το βουνό για το οξυγόνο την χαρά και την διασκέδαση που μας πρόσφερε απλόχερα όλα αυτά τα χρόνια.

Ακολουθεί η προκήρυξη του αγώνα.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ

ΕΤΟΣ  ΙΔΡΥΣΕΩΣ: 1976

Μέλος των Ελληνικών Ομοσπονδιών:

ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ & ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗΣ — ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΑΣ — ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ — ΤΖΟΥΝΤΟ — ΣΚΑΚΙ

Αχαρνές 19-8-2009

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

“26ος Γύρος Πάρνηθας”

Ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Αχαρνών ανακοινώνει τη διοργάνωση του 26ου ΓΥΡΟΥ ΠΑΡΝΗΘΑΣ για την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009.

Ο αγώνας συνδιοργανώνεται με το Δήμο Αχαρνών για 26η συνεχή χρονιά και σκοπεύει στη διάδοση των αθλημάτων βουνού, την ανάπτυξη του μαζικού αθλητισμού, τη σύσφιξη των σχέσεων των νέων ανθρώπων και στο να δώσει την ευκαιρία σε πολύ κόσμο να βρεθεί για μια ακόμη φορά στο αγαπημένο του βουνό.

Ο 26ος ΓΥΡΟΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ περιλαμβάνει 2 διαδρομές. Τη μεγάλη των 16 χλμ. για τους ενήλικες (άνδρες και γυναίκες) και τη μικρή των 4 χλμ. για τα παιδιά (αγόρια και κορίτσια κάτω των 16 ετών).

Η εκκίνηση για το μεγάλο γύρο θα δοθεί στις 10.00΄ ακριβώς και των παιδιών στις 10.15΄. Στη διαδρομή των 16 χλμ. θα υπάρχουν 3 σημεία παροχής νερού και μέριμνα αντιμετώπισης εκτάκτων περιστατικών.

Αφετηρία και τερματισμός του αγώνα θα είναι ο χώρος μπροστά στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας και η απονομή των βραβείων θα γίνει στις 13.00΄ στον ίδιο χώρο. Σε όλους τους δρομείς θα δοθούν αναμνηστικά μετάλλια και διπλώματα ενώ για τους πρώτους των 15 κατηγοριών (κατά φύλλο και ηλικία) έχουν αθλοθετηθεί κύπελλα!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Για όσους δεν διαθέτουν ΙΧ όχημα, υπάρχει το λεωφορείο της γραμμής 714 από πλατεία Βάθη και ώρες αναχώρησης 6.40΄, 8.00΄ π.μ. και επιστροφής από Πάρνηθα 4.00΄, 5.10΄ μ.μ.

Πληροφορίες στα τηλέφωνα:

2102461528, 2102404100