ΧΑΡΗΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Πριν από λίγες μέρες είχα την χαρά να επισκεφτώ την Κρήτη. Μέσα σε όλα τα ωραία που έζησα εκεί, είχα την τύχη να συναντήσω δυο φίλους μου δασολόγους στο επάγγελμα. Τον Γιάννη τον Κατωγιαννάκη από την Κρήτη και τον Στέλιο τον Καραπουρναρίδη τον Πόντιο από την Κοζάνη ο οποίος όμως τρέφει τόση αγάπη για την Κρήτη που δίκαια έχει ανακηρυχθεί Επίτιμος Δημότης Αγίου Βασιλείου. Ένα βράδυ που πίναμε την ρακή μας που μόλις είχε βγει από το καζάνι, μου πρότειναν την άλλη μέρα να περάσουμε το φαράγγι της Σαρακίνας. Τι πιο καλλίτερη ιδέα. Εξ άλλου τα μονοπάτια και ότι άλλο χρειάστηκε για να γίνει προσπελάσιμο από τον κόσμο το είχε κατασκευάσει ο ίδιος ο συνοδός μου ο Γιάννης Κατωγιαννάκης. Που θα ξανάβρισκα καλλίτερη ευκαιρία. Βρίσκεται στα δυτικά της Ιεράπετρας και σε απόσταση 20 χιλιομέτρων απ αυτήν, κοντά στο παραδοσιακό χωριό Μύθοι. Λέγεται φαράγγι της Σαρακίνας ή του Σαραντάπηχου όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι. Κατά τους μύθους ο Σαραντάπηχος ήταν γίγαντας και γιος του Δία. Περνώντας από το βουνό έσκυψε για να πιει νερό από το ποτάμι και η μακριά γενειάδα του έσχιζε το βουνό στα δύο και δημιουργήθηκε το φαράγγι. Το φαράγγι απαιτεί περίπου μια ώρα χρόνο και είναι πολύ όμορφο. Με απόκρημνες και απότομες πλευρές με μεγάλη πανίδα και χλωρίδα. Αν έχεις και την τύχη να κατεβάζει νερό, εκεί γύρω στο μεσημεράκι που ο ήλιος βρίσκεται πάνω ακριβώς από το φαράγγι, γίνεται ένα απίστευτο παιχνίδι χρωμάτων και αντανακλάσεων μεταξύ νερού και ήλιου.

Sossusvlei, Namibia

Αυτό το παράξενο και εξωτικό είδος ψαριού ζει που αλλού, στα νερά του Μεξικού. Δυστυχώς και αυτό το είδος είναι στα όρια της εξάλειψης και γι αυτό έχουν κινητοποιηθεί οι ιχθυολόγοι και οικολογικές οργανώσεις. Το Mexican walking fish περπατά και αυτό είναι που το καθιστά σαν κάτι το ξεχωριστό. Ας ελπίσουμε στην συνέχιση της ύπαρξης του.

Έτος 1950, φωτογράφος Elliott Erwitt

Φωτογραφία από την κρίση του 1929