Τρέχοντας με διαβήτη

Sören Kruse

Sören Kruse

«Πριν το διαβήτη το τρέξιμο ήταν απλώς το πάθος μου. Μετά τη διάγνωση, έγινε η προσωπική μου σταυροφορία για να αλλάξω τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος αντιλαμβάνεται το διαβήτη»

Ο Σόρεν Κρούσε Λιλιόρε, είναι Δανός μαραθωνοδρόμος που συμμετέχει για πρώτη φορά στον Κλασσικό Μαραθώνιο της Αθήνας. Μόλις συμπλήρωσε τα τριάντα και ήδη έχει πετύχει τον στόχο του, να συμπληρώσει 30 μαραθώνιους πριν τα γενέθλιά του. Πόσο δύσκολο είναι να τρέχεις όμως, όταν έχεις να αντιμετωπίσεις και το διαβήτη;

Σε ηλικία 22 ετών και ενώ ήταν φοιτητής στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης στο τμήμα βιολογίας κάποια παράξενα συμπτώματα, πολυφαγία, πολυδιψία και πολυουρία τον οδήγησαν στο γιατρό. Στο άκουσμα της είδησης, ότι πάσχει από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, ένοιωσε με μιας να σβήνουν τα όνειρά του. Μια μεγάλη λίστα από πολλά μη και άλλα τόσα πρέπει τον ζάλισαν. Όμως όσο συμβιβαζόταν με την ιδέα άρχισε να σκέφτεται ότι ο διαβήτης δεν θα βάλει φρένο στη ζωή του. Δεν θα διέκοπτε με τίποτα το αγαπημένο του σπορ, το τρέξιμο. Ούτε ο ίδιος ο γιατρός του πιστεύει σήμερα πως έχει συμμετάσχει σε 31 μαραθώνιους ταξιδεύοντας από τη Νότια Αφρική έως το Σινικό Τείχος της Κίνας.

Οκτώ χρόνια μετά καταρρίπτει το ένα προσωπικό ρεκόρ μετά το άλλο. Μόνο φέτος για να πετύχει τον στόχο του, 30 μαραθώνιους πριν τα 30, έτρεξε σε 10 μαραθώνιους σε διάστημα μόλις 9 μηνών. Συμμετείχε σε δύο από τους πιο σκληρούς και επίπονους μαραθώνιους τον Marathon de Sables και τον Olympus Marathon. Στον πρώτο διήνυσε 205 χιλιόμετρα, μέσα στην έρημο του Μαρόκο, σε διάστημα επτά ημερών φορτωμένος από την έναρξη μέχρι και τη λήξη τα απαραίτητα μαζί του. Έναν βαρύ σάκο που είχε τις ινσουλίνες του, τον μετρητή σακχάρου, και φυσικά την ενέργεια του, ισοτονικά ποτά και μπάρες δημητριακών. Στο δεύτερο διήνυσε 47 χιλιόμετρα σε επτά ώρες και πέντε λεπτά. Είχε ξεκινήσει από το υψόμετρο των μόλις 3 μέτρων για να ανέβει στα 2700 μέτρα που βρίσκεται και ο οροπέδιο των Μουσών. Όταν τερμάτισε η ανάσα του ήταν κομμένη. Τα πόδια του είχαν πρηστεί και έκαιγαν από την κούραση, αλλά η ικανοποίηση που ένιωθε ήταν μεγάλη: για μία ακόμη φορά είχε κατάφερε τρέχοντας να νικήσει τον διαβήτη!

Όταν τρέχει ο Σόρεν κάνει συνεχείς μετρήσεις σακχάρου , ελέγχοντας έτσι την κατάσταση της υγείας του- την ένεση ινσουλίνης μακράς διαρκείας την είχε κάνει το πρωί πριν ξεκινήσει τον αγώνα. Πλέον, όπως ο ίδιος τονίζει, γνωρίζει τόσο καλά τον οργανισμό και τις αντιδράσεις του, ώστε έχει γίνει ο γιατρός του εαυτού του. «Αντιλαμβάνομαι τα όρια του σώματός μου και γνωρίζω τις επιδόσεις μου κάτω από πίεση. Δεν έχω όμως τη διάθεση να ρισκάρω την υγεία μου. Όταν διαπιστώνω τα πρώτα σημάδια ζαλάδας και κόπωσης παίρνω τα μέτρα μου, αφού γνωρίζω πως κάτι δεν πάει καλά». Σπεύδει να προσθέσει πως ποτέ έως σήμερα δεν αντιμετώπισε πρόβλημα υγείας ενόσω έτρεχε.

Το γεγονός ότι θα τρέξει την κλασσική διαδρομή, τον γεμίζει χαρά και ικανοποίηση και υπόσχεται ότι θα καταφέρει να πετύχει χρόνο αντίστοιχο με το προσωπικό του ρεκόρ 2 ώρες 58 λεπτά και 40 δευτερόλεπτα που πραγματοποίησε πέρυσι στο μαραθώνιο του Βερολίνου.

Τον ενοχλεί που ο κόσμος δεν μιλάει ανοικτά για το πρόβλημα του διαβήτη και παροτρύνει κάθε διαβητικό να ασχοληθεί με ένα σπορ που ούτως ή άλλως θα τον βοηθήσει να περιορίσει τις επιπλοκές της ασθένειας. Εδώ κάνει μια σημείωση, «ο διαβήτης από μόνος του δεν είναι ασθένεια, ασθένεια τον κάνουν οι πολλές επιπλοκές» και συμπληρώνει «το οποιοδήποτε πρόβλημα είναι λογικό ότι μας φοβίζει, μόνο αν το αντιμετωπίσουμε με την ψυχή μας μπορούμε να ξεπεράσουμε και την λογική».

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009

Ένα ακόμη Υπέροχο Βιβλίο από τον Νίκο Μαρκέα

Ο ακτινογραφικός έλεγχος στον αναπτυσσόμενο σκελετό. Πόσο αξιόπιστος είναι;

Το βιβλίο αυτό του φίλου μου και συναθλητή μου στο τρέξιμο κ.Νίκου Μαρκέα, Χειρουργού Ορθοπεδικού δεν απευθύνεται μόνο στον Γιατρό και στον κάθε Επιστήμονα στον χώρο της υγείας αλλά και σε κάθε σκεφτόμενο άνθρωπο που ενδιαφέρεται πραγματικά να εμβαθύνει τις γνώσεις του στην Ιατρική Επιστήμη. Στις σελίδες του υπέροχου αυτού βιβλίου, σχολιάζονται ενδιαφέροντα, δύσκολα και αμφιλεγόμενα περιστατικά, δίνονται συγκεκριμένα παραδείγματα, παρουσιάζεται ένας μεγάλος αριθμός ακτινογραφιών και άλλων εικόνων και δίδονται πρακτικές και εφαρμόσιμες λύσεις. Η υπέροχη γλώσσα που χρησιμοποιεί σε όλα τα κείμενα του, η βαθιά επιστημονική του σκέψη, είναι τα ισχυρά όπλα και αυτού του έργου του Συγγραφέα. Το βιβλίο αξίζει να μελετηθεί σε βάθος και να τύχει εμπορικής αξίας παρόμοιας με της σπουδαίας συγγραφικής του αξίας.

Ο Συγγραφέας φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει μετεκπαιδευτεί παράλληλα στην Μικροχειρουργική και στην Παιδοορθοπεδική τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Μεγάλη Βρετανία. Από το 1989 φέρει τον τίτλο του Διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το Επιστημονικό του έργο είναι τεράστιο, με πολλές διαλέξεις, με ανακοινώσεις σε Ιατρικά Συνέδρια και με δεκάδες δημοσιεύσεις σε έγκυρα Επιστημονικά περιοδικά Ελληνικά και Διεθνή. Σήμερα είναι Αναπληρωτής Διευθυντής και εργάζεται στην Β΄ Ορθοπεδική Κλινική του Νοσοκομείου Παίδων Π. και Α. Κυριακού με χιλιάδες επεμβάσεις στο ενεργητικό του. Πέρα της Φιλάθλου Ιδιότητας του, ο ίδιος είναι Δρομέας Μεγάλων Αποστάσεων από αρκετά χρόνια. Έχει λάβει μέρος σε εκατοντάδες αγώνες και έχει τερματίσει πολλούς Μαραθώνιους Δρόμους.

Παιδική Παχυσαρκία και Κληρονομικότητα

Πρόσφατες μελέτες επιβεβαιώνουν ότι ο κληρονομικός παράγοντας έχει μεγάλη βαρύτητα στην αιτιολογία της Παιδικής και Εφηβικής Παχυσαρκίας και συμμετέχει κατά 30-50%. Εάν ο ένας γονέας είναι παχύσαρκος το παιδί έχει 50% πιθανότητες να γίνει παχύσαρκο, ενώ εάν και οι δύο γονείς είναι παχύσαρκοι το ποσοστό προσεγγίζει το 80%. Τα παιδιά των παχύσαρκων γονέων έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκοι ενήλικες γιατί εκτός του γενετικού παράγοντα, έχουν αποδεχθεί τις ίδιες διατροφικές συνήθειες και τον ίδιο τρόπο ζωής με τους γονείς τους.

Σήμερα στην επιστημονική κοινότητα επικρατεί η άποψη ότι αυτό που κληρονομείται είναι μια τάση για την παχυσαρκία, η οποία θα εκδηλωθεί μόνο εάν υπάρχει το ανάλογο οικογενές περιβάλλον (π.χ. κακή διατροφή, μειωμένη σωματική δραστηριότητα κλπ). Οι περιπτώσεις όμως της πραγματικής  κληρονομικής παχυσαρκίας, στην οποία ευθύνονται κάποια γονίδια είναι σπάνιες.

Η Μεσογειακή Διατροφή και ο Σύγχρονος Έλληνας

Οι Έλληνες απομακρύνονται χρόνο με το χρόνο από τη μεσογειακή διατροφή. Είναι πλέον γνωστό πως η μεσογειακή παραδοσιακή δίαιτα, αποτελεί έναν πρότυπο διατροφής που προάγει πάνω από όλα την υγεία εκείνου που την ακολουθεί.

Παραδοσιακές τροφές όπως τα όσπρια, τα φρούτα, τα λαχανικά, η ελιές και η χρήση ελαιόλαδου, τα άγρια χόρτα των βουνών μας, το ψάρι των θαλασσών μας, οι ακατέργαστοι ξηροί καρποί, αλλά και άλλα τρόφιμα όπως είναι η φάβα, το  παραδοσιακό παστέλι, οι χωριάτικες πίτες αποτελούσαν για εκατοντάδες χρόνια τη βάση της διατροφής των Ελλήνων αλλά και πολλών άλλων μεσογειακών λαών. Με τον όρο «παραδοσιακές» αποκαλούνται οι τροφές που χαρακτηρίζουν κάθε τόπο και καλλιεργούνταν σ αυτά τα μέρη πριν και λίγο μετά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το χρονικό όριο αυτό έχει τεθεί γιατί λίγο μετά από τον πόλεμο άρχισαν να αναμιγνύονται τα διατροφικά ήθη και οι παραδόσεις και επομένως άρχισε σιγά αλλά σταθερά να χάνεται η εντοπιότητα  και η μοναδικότητα των τροφών. Οι παραδοσιακές τροφές είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικά συστατικά όπως είναι οι βιταμίνες, τα φλαβονοειδή, τα καροτενοειδή, κλπ που εκατοντάδες  σύγχρονες μελέτες και επιστημονικές εργασίες έχουν δείξει ότι είτε από μόνα τους, αλλά κυρίως συνεργικά δρουν ευεργετικά στην υγεία μας.

Παρ’ όλα αυτά όμως οι σύγχρονοι Νεοέλληνες τα τελευταία έτη παρουσιάζουν μια συνεχώς αυξανόμενη τάση να εγκαταλείπουν αυτόν το ευεργετικό μοντέλο διατροφής και να υιοθετούν Δυτικόφερτες διατροφικές συμπεριφορές που στηρίζονται στο εύκολο και γρήγορο φαγητό.

Στη δεκαετία του 60 που αυτή η μορφή παγκοσμιοποίησης δεν είχε επηρεάσει σημαντικά την διατροφή μας, το προσδόκιμο επιβίωσης ενός μεσήλικα Έλληνα ήταν κατά τέσσερα χρόνια μεγαλύτερο από ότι αυτό του κατοίκου της Ιαπωνίας. Σήμερα όμως όχι μόνο η Ιαπωνία μας έχει ξεπεράσει, αλλά βρίσκεται πια στην κορυφή της λίστας των μακροβιότερων λαών του κόσμου, σε αντίθεση με την χώρα μας που υποχωρεί συνεχώς σε αυτή την λίστα, χάνοντας χρόνο με το χρόνο και από μία θέση. Αυτό φυσικά οφείλεται σε μεγάλο βαθμό κυρίως στο γεγονός ότι οι Ιάπωνες φρόντισαν να διατηρήσουν σε σημαντικό βαθμό την ακεραιότητα τω διατροφικών τους παραδόσεων, ενώ στην χώρα μας συνέβη ακριβώς το αντίθετο.

Χωρίς τη διατροφική μας ταυτότητα γινόμαστε έρμαιο των ξενόφερτων διατροφικών συνηθειών. Το ουσιαστικότερο και μεγαλύτερο όμως πρόβλημα εντοπίζεται στα παιδιά μας, που σήμερα πολλά από αυτά μεγαλώνουν χωρίς να έχουν δοκιμάσει και φυσικά απολαύσει τη γεύση των μεσογειακών τροφών. Θέλω τελειώνοντας να καταλήξω στην ανάγκη ευαισθητοποίησης που πρέπει να επιδείξουμε ώστε να επαναφέρουμε έναν τρόπο διατροφής, που απορρέει από τα δώρα της φύσης της πατρίδας μας αλλά και της τύχης να ζούμε στη λεκάνη της Μεσογείου που δεν πρέπει με τίποτα να απεμπολήσουμε, αν φυσικά θέλουμε να δώσουμε υγεία και χρόνια στην υπόλοιπη ζωή μας.

Σχετικά με την ποιότητα των λιπαρών

Οι παρακάτω συστάσεις σχετικά με την ποιότητα των λιπαρών στη διατροφή μας έχουν εκπονηθεί με σκοπό την προαγωγή της υγείας του ανθρώπου, σε όλες τις ηλικίες και σε παγκόσμια κλίμακα. Αφορούν δε όλους τους ανθρώπους από την ηλικία των 2 ετών και άνω. Οι συστάσεις αυτές επιγραμματικά είναι οι εξής:

  • Τα λιπαρά της διατροφής πρέπει να παρέχουν το 30 έως 35% της ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης.
  • Τα κορεσμένα λιπαρά, από αυτά, δεν θα πρέπει να παρέχουν περισσότερο από το 10% της ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης.
  • Τα απαραίτητα πολυακόρεστα λιπαρά ( τα γνωστά ω-6 και ω-3) πρέπει να συνεισφέρουν κατά 6 έως 10% στην ημερήσια ενεργειακή πρόσληψη.
  • Τα trans λιπαρά – πολύ επικύνδινα για την υγεία μας – πρέπει να παρέχουν λιγότερο από το 1% της ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης.
  • Η υπόλοιπη παρεχόμενη ενέργεια από λιπαρά, πρέπει να προέρχεται από μονοακόρεστα λιπαρά όξέα.

Τα κεριά του Καβάφη

Ποιος αλήθεια είπε πως η ζωή είναι ένας αγώνας δρόμου; Ένας αγώνας με όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί συναρπαστικός. Γεμάτος από δύσκολες κακοτράχαλες ανηφοριές, απότομες κατηφοριές, εφιαλτικές αγωνίες, ανείπωτες χαρές και δυσβάσταχτο πόνο. Ένας αμφίρροπος αγώνας δρόμου, αμφίβολος για τη διάρκειά του, που τον κερδίζει εκείνος που περνάει τη γραμμή του τερματισμού τελευταίος. Το ερώτημα προβάλλει αδυσώπητο: Μπορούμε να επιμηκύνουμε την απόσταση; Ή, μπορούμε άραγε να βελτιώσουμε την ποιότητα αυτής της διαδρομής;

Η μακροζωία είναι ένα πανανθρώπινο αίτημα. Απασχολεί κυρίως όσους πέρασαν το κατώφλι της μέσης ηλικίας και νιώθουν έντρομοι πως, αργά αλλά σταθερά, οι δυνάμεις τούς εγκαταλείπουν. Μερικοί, ωστόσο, αγωνίζονται να διατηρηθούν ακμαίοι με νύχια και με δόντια, εξαπατώντας προφανώς τους εαυτούς τους και το περιβάλλον τους. Άλλοι έχουν παραδοθεί από κάθε προσπάθεια, έχουν σηκώσει λευκή σημαία, απελπισμένα έρμαια στη διαδικασία φθοράς που σταδιακά τους μεταμορφώνει. Πολλοί αδυνατούν να συνηθίσουν την ιδέα των γηρατειών.

Τα μυστικά της μακροζωίας παρέμειναν επτασφράγιστα κλειστά σε όλη την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας. Η αγωνία του ανθρώπου που γερνάει πέρασε σε όλες τις μορφές τέχνης, από τις ελαιογραφίες του Γκόγια μέχρι τις ποιητικές σελίδες του Γκαίτε. Ο Φάουστ προτιμάει να συνάψει συμφωνία με το δαιμόνιο Μεφιστοφελή, με αντάλλαγμα τη διατήρηση της νεότητας και τη δυνατότητα πρόσβασης στην απόλυτη γνώση. Ο Ντόριαν Γκρέυ, στο μυθιστόρημα του Όσκαρ Ουάιλντ, παραμένει διαχρονικά αμετάβλητος, ενώ παρατηρεί το πορτραίτο του να γερνάει με τον καιρό. Ο δικός μας Νίκος Καζαντζάκης ήθελε να κατέβει στο σταυροδρόμι, ν’ απλώσει το χέρι και ν’ αρχίσει να ζητιανεύει από τους διαβάτες «ένα τέταρτο της ώρας ο καθένας». Στα 1911, ο Καβάφης έγραφε σ’ ένα του ποίημα:

«Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,

μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων,

τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,

κρύα κεριά, λιωμένα και κυρτά».

Την ίδια ώρα οι επιστήμονες δίνουν το δικό τους αγώνα. Και στο εργαστήριο, κατάφεραν να διπλασιάσουν, ή να τριπλασιάσουν, το προσδόκιμο επιβίωσης σε μύγες και σε σκουλήκια. Η εωσφορική τους αλαζονεία έφθασε στο σημείο να φιλοδοξούν πως θα επιτύχουν κάτι ανάλογο και στον άνθρωπο. Κι ας γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι βιολογικοί κανόνες, που οδηγούν τα έμβια όντα να γεννιούνται, να επιζούν για ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα και, στη συνέχεια, να φθείρονται και να πεθαίνουν, είναι παντοδύναμοι κι απαραβίαστοι.

Οι περισσότεροι ερευνητές ονειρεύονται την πιθανότητα να επιτύχουν σύντομα, μαζί με την παράταση της ζωής, και την ποιοτική της βελτίωση. Η έρευνα έχει αρχίσει θαρραλέα να εξετάζει τη δυνατότητα του ανθρώπου να διανύει τη δεύτερη εκατονταετία της ζωής του, έχοντας απαλό δέρμα, σφριγηλούς μυς, οξεία όραση, υψηλή ενέργεια και σεξουαλική ικανότητα, όπως στην πρώτη του νιότη.

Η ιστορία αποδείχτηκε σύμμαχος με τους ερευνητές και τις φιλοδοξίες τους. Στην αρχή του εικοστού αιώνα, το προσδόκιμο επιβίωσης για κάποιον που γεννιόταν στις ΗΠΑ ήταν τα 47 χρόνια. Στα μέσα του αιώνα ήταν λίγο μεγαλύτερο, παρά τις απώλειες σε ανθρώπινες ζωές που συνεπάγονταν οι δυο Παγκόσμιοι πόλεμοι και η πανδημία της Ασιατικής γρίπης του 1918. Είχαν προηγηθεί φυσικά οι πρόοδοι στην ποιοτική παρασκευή και διάθεση των τροφίμων, η διαθεσιμότητα των βιταμινών και η ανακάλυψη της πενικιλίνης και τόσων άλλων αντιβιοτικών, για την καταπολέμηση των θανατηφόρων μικροβιακών νοσημάτων. Τις τελευταίες δεκαετίες, το προσδόκιμο επιβίωσης αναρριχήθηκε αξιόλογα. Πιστεύεται ότι, ένα παιδί που γεννιέται σήμερα στις ΗΠΑ μπορεί να ελπίζει πως θα γιορτάσει κάποτε τα εκατοστά του γενέθλια.

Διαβάστε την συνέχεια του άρθρου »

Μνήμη και ω-3

Λαμβάνοντας συμπληρώματα ιχθυελαίων μπορεί να μειωθεί η απώλεια μνήμης στην τρίτη ηλικία όπως τουλάχιστον υποστηρίζει μια αμερικανική εταιρεία η Martek Bioscience. Ο Δρ Karin Yurko-Mauro, ένας ερευνητής της παραπάνω εταιρείας, λέει ότι η λήψη ενός συμπληρώματος με ω-3 για έξι μήνες είχε ευεργετικά αποτελέσματα για τα άτομα που έπασχαν από αμνησία, νόσο που συνδέεται με την 3η ηλικία. Σύμφωνα με τη μελέτη της έκθεσης, η λήψη 900mg κάθε μέρα είχε σαν αποτέλεσμα να επαναφέρει πίσω το ρολόι της μνήμης κατά τρία έτη. Οι ερευνητές τώρα ελπίζουν ότι μελλοντικές μελέτες θα δώσουν ενθαρρυντικά αποτελέσματα και τα ω-3  μπορεί να βοηθήσουν στην πρόγνωση και στην αποτροπή της νόσου του Αλτσχάιμερ. Η παρουσίαση της μελέτης έγινε σε διεθνές meeting για την νόσο Αλτσχάιμερ στη Βιέννη της Αυστρίας.

16 Ιουλίου 1969

Πριν από 40 χρόνια, το Apollo 11 μετέφερε τους πρώτους ανθρώπους στο φεγγάρι…

Σαν σήμερα…

Σαν σήμερα το έτος 1858, ο Κάρολος Δαρβίνος, διατύπωσε τη γνωστή θεωρία του περί της εξέλιξης των ειδών σε ομιλία του που έκανε στη Linnean Society του Λονδίνου.

Καρκίνος και Επεξεργασμένο Κρέας

Μια νέα έρευνα στην Βρετανία αποκάλυψε ότι μόνο το 1/3 των Βρετανών πολιτών δεν είναι εκτεθειμένοι στον κίνδυνο καρκίνου ο οποίος σχετίζεται με την συχνή κατανάλωση κόκκινου επεξεργασμένου κρέατος. Η Merilyn Gentry, επικεφαλής της ομάδας που κάνει την έρευνα λέει ότι η υπερβολική κατανάλωση τροφίμων όπως το μπέικον, το ζαμπόν, τα λουκάνικα και άλλα αλλαντικά, μπορεί σημαντικά να αυξήσει την πιθανότητα ανάπτυξης καρκινικών όγκων. Μολονότι δεν είναι ξεκάθαρο το γιατί το επεξεργασμένο κρέας αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου, οι ερευνητές πιστεύουν ότι διάφορα συστατικά που δημιουργούνται κατά την επεξεργασία που γίνεται σε υψηλές θερμοκρασίες ή τα συντηρητικά που χρησιμοποιούνται σ αυτά τα είδη κρέατος πιθανόν να κάνουν αυτούς τους ανθρώπους επιρρεπείς στο καρκίνο. Λέει η κυρία Gentry << εμπνέει μια ανησυχία ότι τα 2/3 του πληθυσμού της Βρετανίας που καταναλώνει συχνά επεξεργασμένο κρέας, είναι εκτεθειμένο στον κίνδυνο και οι ενδείξεις που έχουμε γι αυτό είναι πολύ ισχυρές. Η καλλίτερη οδηγία που έχουμε να δώσουμε σαν ειδικοί, είναι να μην καταναλώνεται καθόλου επεξεργασμένο κρέας, αφού δεν γνωρίζουμε ούτε εμείς την ασφαλή ποσότητα. Έχουμε αρκετή δουλειά να κάνουμε ακόμη μέχρι να περάσουμε το μήνυμα στον κόσμο τι ακριβώς πρέπει να κάνει για να περιορίσει τον κίνδυνο καρκίνου >>.

Αυτό που εγώ θα ήθελα να προσθέσω είναι ότι πρόκειται για μια τρέχουσα και ημιτελή μελέτη και επομένως δεν μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα. Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε ότι αυτό που πραγματικά η επιστήμη έχει μέχρι τώρα αποδείξει είναι ότι τα 2/3 των καρκίνων θα είχαν αποφευχθεί αν όλοι μας εφαρμόζαμε 4 απλούς και γνωστούς κανόνες που είναι:

  • η υγιεινή διατροφή
  • η συχνή άσκηση
  • η διατήρηση του σωστού σωματικού μας βάρους
  • η διακοπή του καπνίσματος

« Παλιότερες καταχωρίσεις