ΧΑΡΗΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Ο Γιώργος Πάνος είναι ερασιτέχνης μαραθωνοδρόμος. Είναι ένας από τους Μαραθωνοδρόμους της χώρας μας, αν και το είδος αυτό του δρομέα στην Ελλάδα είναι σχετικά μικρό. Δεν είναι όμως μόνο Μαραθωνοδρόμος αφού έχει ήδη στο ενεργητικό του και αρκετούς Υπερμαραθωνίους. Αν και άρχισε σχετικά αργά το τρέξιμο, όπου τρέχουμε μαζί είναι πάντα ένας από τους πρώτους τερματίσαντες. Όποιο αγώνα και να φέρω τώρα στο μυαλό μου δεν θυμάμαι ποτέ να τα πήγε μέτρια. Και βέβαια μη μας διαφεύγει ότι είναι ένας εξελίξιμος δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Αυτό όμως που έχει πάνω του και τον κάνει να ξεχωρίζει είναι η ταπεινότητα του, το ήθος του και το ακέραιο του χαρακτήρα του. Παιδί από καθαρό χρυσάφι. Έχει και τη Μαρία την μεγάλη του Αγάπη. Όταν τον πρωτογνώρισα ήταν η φίλη του. Τώρα είναι η γυναίκα του και μητέρα του πρώτου τους παιδιού. Της κορούλας τους. Γράφει γλαφυρά ο φίλος μου ο Γιώργος μέσα από το προσωπικό του blog ο Τρεχαλάκης << Τα μωρά σίγουρα δε συνοδεύονται από φυλλάδιο οδηγιών έτσι πάντα υπάρχει κάτι που διαφεύγει από όποιο βιβλίο σχετικό και να πιάσεις στα χέρια σου. Και πάντα μαθαίνουμε κάτι νέο. Προσωπικά πιστεύω ότι αν υπάρχει θεός σίγουρα είναι γυναίκα. Έχω τα δικά μου επιχειρήματα γι αυτό, μου τα επιβεβαίωσε και μου τα ενίσχυσε η εμπειρία που έζησα μέσα στην αίθουσα τοκετών 7 ολόκληρες ώρες μέχρι να βγει το πλασματάκι δίνοντας τέλος σε αγωνίες και άσχημες σκέψεις των τελευταίων ωρών. Μια μεγάλη περιπέτεια με αίσιο τέλος. ‘Aγγιξα τη κόρη μου πριν ακόμα κοπεί ο λώρος ….. ΑΝΕΚΤΙΜΗΤΟ. Η στάση της Μαρίας σε αυτά που πέρασε, η μαγκιά που έβγαλε, η υπομονή, η δύναμη που έκρυβε μέσα της . Δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσω στα όρια μου ποτέ και να μην μου έρθουν στο νου αυτές οι στιγμές δίνοντας μου κουράγια να συνεχίσω, να ξεπεράσω ενδεχομένως τον εαυτό μου >>.

Πήρατε νομίζω μια μικρή γεύση από το Γιώργο. Γι αυτό δεν είναι τυχαίο ότι όταν μεγάλα έντυπα κάνουν αφιερώματα στον Μαραθώνιο δρόμο και στους αθλητές του αγώνα συχνά αναφέρονται στον Γιώργο. Έτσι λοιπόν πριν λίγες μέρες η εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ σε παρόμοιο αφιέρωμα αναφέρθηκε στον Γιώργο και στις δρομικές εμπειρίες του. Σας μεταφέρω την περιγραφή του και του εύχομαι από βάθους καρδιάς να χαίρεται την κορούλα του και το Μαράκι του. Όσο για σένα να σου ευχηθώ πολλά και καλά χιλιόμετρα και να ξέρεις Τρεχαλάκη ότι είμαι περήφανος που αισθάνομαι φίλος σου.

Το δικό μου νενικήκαμεν

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2009

Έχω τρέξει τον μαραθώνιο της Αθήνας τέσσερις φορές. Η πρώτη ήταν το 2004, έχοντας μόλις λίγους μήνες πριν ξεκινήσει το συστηματικό τρέξιμο στο πάρκο, με στόχο σε εκείνον τον αγώνα τον τερματισμό. Ακόμα άγνωστος ο μαραθώνιος σαν απόσταση και σαν αγώνας, τον αντιμετώπιζα με δέος, με επιφύλαξη, αλλά και σεβασμό. Με εφόδιο συμβουλές από πιο έμπειρους δρομείς που τρέχουμε μαζί τα απογεύματα και ένα ζευγάρι άσχετα αθλητικά παπούτσια, κατάφερα τον μεγάλο για μένα τότε στόχο σε 3 ώρες και 19 λεπτά. Συγκίνηση. Κι εκείνο το τρέμουλο στο σαγόνι απο τα συναισθήματα που σε κάνουν να δακρύζεις… Ένιωθα σπουδαίος. Είχα κάνει κάτι που οι περισσότεροι απο όσους γνώριζα τότε, δεν θα το κάνουν ποτέ στη ζωή τους -κάτι που ένα χρόνο πρίν και για μένα θα ήταν ακατόρθωτο.

2005: Έχοντας αποκτήσει εμπειρία και γνώσεις πάνω στα του τρεξίματος ανεβαίνει ο πύχης περά απο τον τερματισμό που είναι πάντα ο βασικός στόχος. Ήθελα να τρέξω σε κάτω απο 3 ώρες. Τελικά έκανα 2:52 και σχεδόν 50 δευτερόλεπτα και κάτι ακόμα. Η κοπέλα μου τότε (γυναίκα μου σήμερα) έχει τρέξει στο 10αρι και είναι εκεί και με περιμένει. Μαζί με τη μητέρα μου. Είμαι και πάλι στο στάδιο. Σημαντικό.

2006: Αυτή τη χρονιά στον Μαραθώνα στη γραμμή επάνω είμαι μαζί με τη Μαρία, το κορίτσι μου. Ένα φιλί στη πιστολιά και χωρίσαμε. Εκείνη στόχο τον τερματισμό. Εγώ  ήθελα να βγεί κάτω απο 2:50. Παρόλο που είχε αλλάξει κατα πολύ η προπόνηση και οι συνήθειες μου, η βελτίωση ήταν μόλις λίγα δευτερόλεπτα. Πάλι 2:52 και κάτι ψιλά. Σκέφτηκα, «μέχρι εδώ είσαι.  Δεν το έχεις για πιο κάτω». Όπως το σκεφτόμουν και για πολύ καιρό ακόμα. Όμως ήμουν και πάλι στο στάδιο. Κι εκείνη τη χρονιά ήμουν και αθλητής και θεατής που περίμενε τον άνθρωπο του να τερματίσει. Ήρθε η Μαρία πετυχαίνοντας τον τερματισμό της. Η κούραση του αγώνα λίγων ωρών νωρίτερα έδωσε τη θέση της στην ενέργεια να φωνάζω και να την χειροκροτώ. Ο πρώτος της μαραθώνιος. Και η συγκίνηση μου μεγαλύτερη από τότε, της δικής μου πρώτης φοράς.

2007: Ατομικό  ρεκόρ. Πλέον γνωρίζω τι σημαίνει μαραθώνιος. Προετοιμασία και αφοσίωση στην προπόνηση. Αλλά είμαι σίγουρος οτι δεν είναι  εύκολο το κάτω απο 2:50. Με τη Μαρία και πάλι μαζί στην αφετηρία. Πιστολιά εκκίνησης, φιλί, ραντεβού στο στάδιο ο καθένας στον ρυθμό του. Τον μισό αγώνα τον τρέχω με τον φίλο μου τον Γρηγόρη που με βοήθησε πολύ μέχρι να με αφήσει να συνεχίσω μόνος. Λίγο πριν το στάδιο συναντιέμαι με τον Βλάση. Είμαστε κουρασμένοι και οι δύο. Στη προσπάθεια να εμψυχώσει ο ένας τον άλλο πιανόμαστε απο το χέρι και μπαίνουμε μαζί στο στάδιο. Δύο ώρες, 46 λεπτά και κάτι δευτερόλεπτα. Αγκαλιά, χειροκροτήματα. Άλλη μια φορά συγκίνηση. Άλλη μια φορά στο στάδιο. Περιμένω τη Μαρία να τερματίσει. Την αγκαλιάζω, τη φιλάω, κάποιος μας τραβάει φωτογραφία. Λίγες μέρες μετά την βλέπουμε ολοσέλιδη σε μια απο αυτές τις αθηναϊκές  εβδομαδιαίες εφημερίδες που διανέμονται δωρεάν.

2009: Πρώτος στόχος ο τερματισμός. Φέτος έχω έναν ιδιαίτερο λόγο να είμαι στο στάδιο. Αυτές τις μέρες «έρχεται» η κόρη μου. Η σκέψη της και μόνο μου δίνει κουράγιο για όλα. Την περιμένουμε απο μέρα σε μέρα! Η Μαρία δεν θα τρέξει φέτος λόγω της εγκυμοσύνης, αλλά θέλουμε πολύ να έχει καλό καιρό εκείνη τη μέρα και να μπορεί να είναι εκεί με το μωρό μας στις κερκίδες όταν θα τερματίζω.

Να την πάρω αγκαλιά μετά τον αγώνα να της πω πολλά… Να της πω ευχαριστώ που είσαι εδώ… Ευχαριστώ για όλα…Τι θα μου μείνει αξέχαστο. Ο φίλος μου ο Αχιλλέας στο ύψος των Αμπελοκήπων. Κάθε χρόνο ο φίλος μου αυτός με περιμένει μόνος του, να μου φωνάξει «μπράβο αγόρι μου!» Ο Αχιλλέας έχει ζήσει απο κοντά την αλλαγή που έφερε επάνω μου τρέξιμο, αφήνοντας πίσω μου κακές συνήθειες και συναναστροφές που απέκτησα οταν άφησα για πρώτη φορά τον αθλητισμό. Ξέρει πόσο σημαντικό είναι για μένα το να τρέχω. Ένας άνθρωπος, περιμένει κυριακάτικα στον δρόμο μόνο για τη στιγμή που θα περάσω απο μπροστά του για να επιστρέψει μετά σπίτι του και να τον πάρω τηλέφωνο μόλις τερματίσω. Πρόπερσι είχε ψιλόβροχο και ήταν τελείως μόνος του κρατόντας  την ομπρέλα του, στο ίδιο σημείο να μου φωνάξει «μπράβο Γιωργάρα είσαι ο πιο γελαστός». Η εικόνα του με την ομπρέλα να με περιμένει χωρίς να με έχει δει ακόμα μου έρχεται συχνά και σε άλλους αγώνες που προσπαθώ να αντλήσω από κάπου κουράγιο. «Κοίτα με είμαι και φέτος εδώ, κοίτα με είμαι πολύ  χαρούμενος, είμαι καλά». Αυτό είναι το δικό μου νενικήκαμεν. Αυτό είναι για μένα ο τερματισμός μου στο Καλλιμάρμαρο.

* Ο Γιώργος Πάνος είναι ερασιτέχνης μαραθωνοδρόμος. Ρεκόρ στην απόσταση είναι οι 2 ώρες και 46 λεπτά, επίδοση που πέτυχε στην Αθήνα το 2007.

Η Πάρνηθα μας κάηκε πριν από 2 χρόνια και μαζί της ένας ακόμη ο τελευταίος και σημαντικότερος ίσως πνεύμονας οξυγόνου στο λεκανοπέδιο Αττικής. Η Πάρνηθα δεν κάηκε απλώς. Μαζί της πέθαναν εκατοντάδες είδη ζώων, ερπετών, πουλιών και το κυριότερο όλων, μαζί της πέθανε η λογική μας. Ακόμα δεν χωράει ο νους μου την αδιαφορία και την ανικανότητα τότε της κρατικής μηχανής. Η πυρκαγιά κάποια στιγμή έσβησε, τα αποκαΐδια έμειναν και τα καμένα δέντρα όμως κείτονται ακόμη εκεί σαν να μας θυμίζουν πως δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ το αγαπημένο μας βουνό. Γι αυτό πρέπει κα σφίγγουμε πότε-πότε την καρδιά μας και να ανεβαίνουμε στο βουνό. Πολλές δραστηριότητες διεξάγονται ακόμη εκεί όπως και τότε. Αγώνες τρεξίματος, αγώνες ποδηλάτου, πεζοπορίες και πολλά άλλα δρώμενα. Αύριο λοιπόν θα γίνει ο 26ος Γύρος Πάρνηθας ο οποίος διοργανώνεται από τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Αχαρνών . Ένας από τους πιο όμορφους αγώνες δρόμου που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο σε κάθε γωνιά της Πατρίδας μας. Να λοιπόν η ευκαιρία. Χρέος κάθε δρομέα είναι να παρευρεθεί, αν μη τι άλλο για να δείξουμε ότι έστω και καμένη δεν θα σβήσει ποτέ από την μνήμη μας και ότι ευχαριστούμε το βουνό για το οξυγόνο την χαρά και την διασκέδαση που μας πρόσφερε απλόχερα όλα αυτά τα χρόνια.

Ακολουθεί η προκήρυξη του αγώνα.

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΧΑΡΝΩΝ

ΕΤΟΣ  ΙΔΡΥΣΕΩΣ: 1976

Μέλος των Ελληνικών Ομοσπονδιών:

ΟΡΕΙΒΑΣΙΑΣ & ΑΝΑΡΡΙΧΗΣΗΣ — ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΑΣ — ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ — ΤΖΟΥΝΤΟ — ΣΚΑΚΙ

Αχαρνές 19-8-2009

Δ Ε Λ Τ Ι Ο Τ Υ Π Ο Υ

“26ος Γύρος Πάρνηθας”

Ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Αχαρνών ανακοινώνει τη διοργάνωση του 26ου ΓΥΡΟΥ ΠΑΡΝΗΘΑΣ για την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009.

Ο αγώνας συνδιοργανώνεται με το Δήμο Αχαρνών για 26η συνεχή χρονιά και σκοπεύει στη διάδοση των αθλημάτων βουνού, την ανάπτυξη του μαζικού αθλητισμού, τη σύσφιξη των σχέσεων των νέων ανθρώπων και στο να δώσει την ευκαιρία σε πολύ κόσμο να βρεθεί για μια ακόμη φορά στο αγαπημένο του βουνό.

Ο 26ος ΓΥΡΟΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ περιλαμβάνει 2 διαδρομές. Τη μεγάλη των 16 χλμ. για τους ενήλικες (άνδρες και γυναίκες) και τη μικρή των 4 χλμ. για τα παιδιά (αγόρια και κορίτσια κάτω των 16 ετών).

Η εκκίνηση για το μεγάλο γύρο θα δοθεί στις 10.00΄ ακριβώς και των παιδιών στις 10.15΄. Στη διαδρομή των 16 χλμ. θα υπάρχουν 3 σημεία παροχής νερού και μέριμνα αντιμετώπισης εκτάκτων περιστατικών.

Αφετηρία και τερματισμός του αγώνα θα είναι ο χώρος μπροστά στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας και η απονομή των βραβείων θα γίνει στις 13.00΄ στον ίδιο χώρο. Σε όλους τους δρομείς θα δοθούν αναμνηστικά μετάλλια και διπλώματα ενώ για τους πρώτους των 15 κατηγοριών (κατά φύλλο και ηλικία) έχουν αθλοθετηθεί κύπελλα!

ΠΡΟΣΟΧΗ: Για όσους δεν διαθέτουν ΙΧ όχημα, υπάρχει το λεωφορείο της γραμμής 714 από πλατεία Βάθη και ώρες αναχώρησης 6.40΄, 8.00΄ π.μ. και επιστροφής από Πάρνηθα 4.00΄, 5.10΄ μ.μ.

Πληροφορίες στα τηλέφωνα:

2102461528, 2102404100