ΧΑΡΗΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ

Η είδηση στην αρχή έπεσε σαν κεραμίδα στα κεφάλια μας με το πρωτοφανές μέγεθός της. Πιάστηκε λέει μια 11άδα αθλητών, σχεδόν δηλαδή όλη η εθνική ομάδα ανδρών και γυναικών της άρσης βαρών όλοι ντοπαρισμένοι. Το αρχικό σοκ μετατρέπεται αργά αλλά σταθερά σε θλίψη και οργή καθώς νιώθεις το μέγεθος της «προδοσίας». Αυτό το συναίσθημα σε οδηγεί να κυλήσεις σε δρόμους ισοπέδωσης των πάντων, γιατί αυτό το άθλημα σε καθήλωνε για αρκετά χρόνια στο παρελθόν μπροστά στην TV, για να παραμείνει ψηλά η μπάρα, ενώ βούρκωναν τα μάτια σου σε κάθε ανάκρουση του εθνικού μας ύμνου. Ταυτιστήκαμε για μια 10ετία περίπου με την «ντριμ τιμ». Με αυτό το άθλημα νοιώσαμε δυνατοί κι εμείς σε Ολυμπιακούς Αγώνες αλλά και σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα. Παραμύθιασμα! Πείτε το κι έτσι. Γι αυτό και το αίσθημα της «προδοσίας»! Παγωμάρα μόλις συνειδητοποιείς γι αυτό που άκουσες, γι αυτό που έμαθες, για το τι συνέβη. Ανώμαλη προσγείωση στην «νέα πραγματικότητα». Δυστυχώς επτωχεύσαμε! Ο ελληνικός αθλητισμός και οι μετοχές του στο παγκόσμιο χρηματιστήριο του αθλητισμού κατέγραψαν ένα limit down χωρίς πάτο. Το πλήγμα του ελληνικού αθλητισμού βαρύτατο. Τι μπορείς όμως τώρα να κάνεις όταν η μάστιγα της ντόπας τινάζει στον αέρα ένα θρύλο; Ήταν όμως όπως λέγεται κεραυνός εν αιθρία; Ή στρουθοκαμηλίζουμε όπως συχνά γίνεται σ αυτές τις περιπτώσεις χρόνια τώρα; Γενικά μιλάω για όλα τα αθλήματα και για όλους τους αθλητές. Γιατί δεν φαντάζομαι ότι υπάρχει έστω και ένας που πιστεύει ότι ήταν πρόβλημα μόνο της άρσης βαρών. Ήταν λοιπόν κεραυνός εν αιθρία;

Πιθανών η βόμβα να είχε μεταχρονολογημένη δράση η οποία συντάραξε και γκρέμισε το σπίτι της άρσης βαρών. Χρειάζεται λένε ψυχραιμία γιατί πολλές φορές οι εντυπώσεις – καλώς ή κακώς – θάβουν κάτω από τον όγκο τους την ουσία των πραγμάτων. Γεννιούνται πολλά ερωτήματα. Γνώριζαν οι εμπλεκόμενοι τις εξελίξεις; Περίμεναν κάποια μέρα αυτή την συμφορά; Τι έκαναν για να διαφοροποιήσουν τις επερχόμενες εξελίξεις; Τότε ας πούμε υπήρχε ακόμα χρόνος για την επιστροφή στο «ευ αγωνίζεσθε». Δεν ήταν ακόμη αργά για δάκρυα. Τώρα πια είναι!

Είναι η ώρα έστω και τώρα να πέσει κάθετα ο πέλεκυς της τιμωρίας. Όσοι θα αποδειχθούν τεκμηριωμένα ένοχοι θα πρέπει να εκδιωχθούν άμεσα από το αθλητικό κίνημα. Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε σαν άλλοθι ερωτήματα του τύπου «οι άλλοι τι κάνουν;». Διαφορετικά σαν χώρα που γέννησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες ας εισηγηθούμε να αντικαταστήσουμε τους 5 κύκλους στο σήμα των Ολυμπιακών Αγώνων που συμβολίζουν την ευγενή άμιλλα στις πέντε ηπείρους, με σύριγγες, χάπια και κάθε άλλου τύπου χημικό παρασκεύασμα.

Υ.Γ. Ο Πύρρος, ο Βαλέριος, ο Κάχι και μερικοί άλλοι είχαν «προλάβει» ευτυχώς γι αυτούς να απομακρυνθούν πριν καταρρεύσει το οικοδόμημα.